หลี่เหวยอันเดินมาถึงหน้าศาลาสวรรค์ ก็พบเอเดรียนที่เพิ่งมาถึงพอดี
เด็กหนุ่มวัยสิบเก้าเห็นหลี่เหวยอันแล้วชะงักงันไปทันที
“นะ...นาย ทำไมกลายเป็นผู้ชายไปได้ล่ะ” เอเดรียนพูดด้วยสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก
หลี่เหวยอันเดินไปหาเอเดรียน ก่อนฟาดฝ่ามือลงบนหัวอีกฝ่ายดังเพียะ “ถ้ายังมองฉันด้วยสายตาน่าขยะแขยงแบบนี้อีก ฉันจะหักขานายซะ”
หลังเลื่อนขั้นสู่ระดับทอง หลี่เหวยอันก็เริ่มเหลิงอยู่ไม่น้อย
ตอนนี้หากต้องเผชิญหน้ากับโคล ไมเคิลสันและเบลเซบับ·แวนทรู เขามั่นใจว่าตัวเองจะเอาตัวรอดจากเงื้อมมือของทั้งคู่ได้ แต่ถ้าจะฆ่าพวกเขากลับคงยังทำไม่ได้
“มาหาฉันเพราะเรื่องนัดห้าวันหรือเปล่า? ยังไม่ถึงกำหนดจนพรุ่งนี้หรอกเหรอ” หลี่เหวยอันมองเอเดรียนแล้วถาม
เอเดรียนส่ายหน้า “ไม่ใช่! ฉันเอาของมาส่งให้นาย”
พูดจบเขาก็ล้วงแหวนวงหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ แล้วยื่นให้หลี่เหวยอัน
หลี่เหวยอันรับมา ก่อนใช้เนตรหยั่งรู้ตรวจดู
【แหวนต้นโอ๊กฟื้นคืน (ระดับทอง): โรเบิร์ต เอ็ดเวิร์ดเรียกค่าเสียหายทางจิตใจจากตระกูลไมเคิลสันมาให้เหวยอัน โรเบิร์ต หลี่ บุตรชายของตน ผู้สวมใส่จะฟื้นคืนชีพได้หนึ่งครั้งหลังเสียชีวิต
ทว่าในแหวนมีพลังเทพต้นโอ๊กเน่าเปื่อยซ่อนอยู่เสี้ยวหนึ่ง หลังฟื้นคืนชีพจึงมีโอกาสสูงมากที่จะเกิดผลข้างเคียง ทั้งร่างกายกลายพันธุ์และวิญญาณปนเปื้อน
ลัทธิไร้หน้าหรือผู้แปดเปื้อนอาจสนใจมัน】
“พ่อดูมันแล้วหรือยัง?” หลี่เหวยอันชี้แหวนต้นโอ๊กฟื้นคืนแล้วถาม
เอเดรียนส่ายหน้า “ทั้งพ่อกับแม่อยู่ชายฝั่งตะวันออก พวกท่านไม่มีเวลา เลยให้ท่านแบรนดอนส่งจดหมายไปให้หัวหน้าตระกูลไมเคิลสันเท่านั้น”