ไลนฮาร์ตมองหลี่เหวยอันอย่างจนคำพูด “ผมเป็นแค่ช่างทำนาฬิกาธรรมดา ไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้”
“แต่ถ้าเป็นอย่างที่คุณว่า คุณภาพระดับเงินสูงกว่าระดับทองแดง งั้นก็น่าจะไม่มีปัญหา”
“คุณต้องใช้เวลานานแค่ไหนถึงจะจัดวางแท่นบูชาแห่งศรัทธาเสร็จ?” หลี่เหวยอันถาม
“อย่างน้อย 7 วัน!” คำตอบของไลนฮาร์ตทำให้หลี่เหวยอันแปลกใจ
เขานึกว่ายังไงก็คงต้องใช้เวลาสักสิบวันถึงครึ่งเดือน
“ได้ งั้นคุณทำงานไปก่อน พอจัดวางค่ายกลแท่นบูชาเสร็จแล้วค่อยมาหาผม”
“ช่วงนี้คุณก็พักอยู่ในโบสถ์ไปก่อน มีเรื่องอะไรก็ไปหาโซเฟียหรือฟิโอน่า”
หลี่เหวยอันกำชับเสร็จก็เดินลงจากดาดฟ้า
ก่อนจากไป หลี่เหวยอันมองขอบฟ้าแล้วก้มมองนาฬิกาพก แม้เพิ่งจะบ่าย 4 โมง แต่ดวงอาทิตย์กลับเริ่มคล้อยต่ำแล้ว
“วันนี้พระอาทิตย์ตกเร็วไปหรือเปล่า?” หลี่เหวยอันหันไปถามไลนฮาร์ตอย่างไม่แน่ใจ
ไลนฮาร์ตพยักหน้า “เร็วขึ้นมาก ตั้งแต่ 2 เดือนก่อนก็เร็วขึ้นทุกวัน”
“เมื่อก่อนพระอาทิตย์ทางตะวันตกตกหลัง 2 ทุ่ม แต่สัปดาห์ก่อนก็เลื่อนมาเป็น 6 โมงเย็นแล้ว ดูจากวันนี้คงมืดตอนประมาณ 5 โมง”
ไลนฮาร์ตมองดวงอาทิตย์สีแดงฉานตรงขอบฟ้า สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล
ไม่ใช่แค่พวกเขา ชาวเมืองทุกคนทางตะวันตกล้วนสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงในช่วง 2 เดือนมานี้
สัตว์ประหลาดที่ไม่เคยเห็นหรือแม้แต่ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน ต่างโผล่ออกมาจากทุกซอกทุกมุม
หมู เป็ด แพะ วัวที่เลี้ยงไว้ในบ้าน แม้แต่ปลาในแม่น้ำและสัตว์ป่าในป่า ต่างก็โจมตีรุนแรงขึ้นมาก
พรานออกไปล่าสัตว์แล้วได้รับบาดเจ็บกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว