เฉินรั่วหลานโบกมือปฏิเสธรัว ๆ “ฉันจะไปมีโชคขนาดนั้นได้ยังไง คุณไปเถอะ!”
“เด็กโง่ ลืมเรื่องที่เธอถูกลอตเตอรี่คราวก่อนไปแล้วหรือไง? บางทีโชคอาจยังอยู่กับเธอก็ได้!”
เฉาเฟยรู้ดีอยู่แก่ใจ
ชาติก่อน ภรรยาของเขามีดวงเหมือนปลานำโชค ซื้อฉลากขูดก็ถูกรางวัลสามร้อย ซื้ออะไรก็ได้ผลดีไปหมด
รางวัลใหญ่ที่มีโอกาสถูกหนึ่งในหมื่น ถ้าคนอื่นหมุนก็เหมือนยกให้เปล่า แต่ถ้าเป็นเธอหมุนละก็ ผลจะเป็นยังไงก็พูดยาก!
เฉินรั่วหลานครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตอบว่า “ถ้าอย่างนั้น… ก็ได้”
ทั้งสองคนลงมาที่โถงชั้นหนึ่ง บริเวณโต๊ะจับรางวัลมีคนมาล้อมอยู่ไม่น้อยแล้ว
บนโต๊ะตั้งวงล้อสีแดงขนาดใหญ่ไว้ ข้าง ๆ มีป้ายระบุรางวัลตั้งอยู่
พี่สาวคนหนึ่งในชุดทำงานกำลังตะโกนเรียกลูกค้าเสียงดัง
“ซื้อครบหนึ่งหมื่นจับรางวัลได้หนึ่งครั้ง รางวัลพิเศษอันดับหนึ่งคือยกเว้นค่าใช้จ่ายทั้งร้าน!”
เฉาเฟยยื่นใบเสร็จให้ตรวจสอบ
พี่สาวกวาดตามองยอดเงิน ดวงตาเบิกกว้างทันที
“โอ้โห หนึ่งหมื่นห้าร้อยบาท ผ่านเกณฑ์!”
พอเธอตะโกนจบ ผู้คนรอบข้างก็กรูกันเข้ามาล้อมวง
“หมื่นกว่าบาทเลยเหรอ? ซื้ออะไรกันถึงได้ใจกว้างขนาดนี้!”
“มือถือโนเกียเครื่องใหม่สองเครื่องแน่ะ โอ้โห คนรวยจริง ๆ!”
“ถ้าถูกรางวัลยกเว้นค่าใช้จ่าย หมื่นกว่าบาทก็ได้คืนหมด เท่ากับได้ของฟรีเลยนะ!”
“เหอะ โอกาสถูกรางวัลยกเว้นค่าใช้จ่ายมันน้อยจะตาย จับได้พัดลมสักตัวก็นับว่าโชคดีแล้ว…”
“แต่สาวสวยคนนี้หน้าตาดีจริง ๆ นะ หุ่นก็… โอ้โห สุดยอดไปเลย! หนุ่มคนนี้โชคดีจริง ๆ ได้ภรรยาสวยขนาดนี้!”
เฉินรั่วหลานถูกคนมากมายจ้องมองจนฝ่ามือชุ่มไปด้วยเหงื่อ
เฉาเฟยเดินไปยืนข้างหลังเธอ วางมือทั้งสองข้างลงบนไหล่ของเธอ
“ภรรยา ผ่อนคลายหน่อย แค่หมุนเบา ๆ เอง”
เฉินรั่วหลานหันกลับมามองเขา กัดฟันแน่น ก่อนยื่นมือไปจับด้ามวงล้อ
คนที่ยืนมุงดูต่างพากันกลั้นหายใจ
พี่สาวคนนั้นตะโกนเสียงดัง
“สาม! สอง! หนึ่ง! หมุน!”
เฉินรั่วหลานออกแรงที่ข้อมือ
วงล้อสีแดงขนาดใหญ่หมุนพรืดขึ้นมา เข็มชี้กวาดผ่านช่องต่าง ๆ อย่างรวดเร็ว
พัดลม… ผงซักฟอก… ขอบคุณที่มาอุดหนุน…
วงล้อหมุนช้าลงเรื่อย ๆ