พอได้ยินคำพูดนี้ หวงซิ่วอิงก็ไม่ใจอ่อนอีก เธอเรียกคนมาทันที ให้พาสามีภรรยาคู่นั้น รวมถึงเด็กที่พวกเขาพามาด้วย ส่งไปให้ตำรวจอีกครั้ง
สามีภรรยาโจวเหล่าซานตื่นตระหนกจนลนลาน รีบแก้ตัว แม้จะพูดจนปากเปียกปากแฉะแล้วก็ตาม
หวงซิ่วอิงก็ยังไม่หวั่นไหว ปล่อยให้ตำรวจจับคนพวกนั้นไป
เธอใจอ่อนกับคนอื่น แล้วใครเคยใจอ่อนกับลูกของเธอบ้าง?
ต่อให้ถอยไปคิดอีกหมื่นก้าว เรื่องที่เด็กสองคนถูกสลับตัวกันในตอนนั้นจะเป็นอุบัติเหตุก็เถอะ แต่ตลอดหลายปีมานี้ สามีภรรยาคู่นี้ทารุณลูกของเธอ เรื่องนั้นคงไม่ใช่อุบัติเหตุแล้วกระมัง
เซี่ยเหมยตกใจกับภาพที่เห็นเมื่อครู่ ใบหน้าซีดเผือด หูอื้ออึง ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง
ไม่ต้องพูดถึงเธอเลย แม้แต่เซี่ยเถาก็ยังแปลกใจอยู่บ้าง แม่สามีของเธอมีฝีมือไม่เบาจริง ๆ
หวงซิ่วอิงจับมือเซี่ยเถาแล้วตบเบา ๆ
“พ่อของเธอแก่จนเลอะเลือนไปแล้ว อย่าไปสนใจเขาเลย”
“เรื่องนี้เธอกับเสี่ยวเหย่ไม่ต้องยุ่ง แม่อยู่ตรงนี้ทั้งคน”
“ไปกันเถอะ แม่จะไปหาเขากับเธอ ถามดูว่าหัวโดนประตูหนีบมาหรือไง”
เซี่ยเถาเดินตามหวงซิ่วอิงไปอย่างว่าง่าย
ทั้งคู่ไม่ได้ไปที่อื่น แต่ตรงไปยังห้องพักผู้ป่วยของโจวหวย
พอเดินเข้าไปก็เจอโจวเฟิงที่กำลังจะเข้าไปพอดี
เมื่อเห็นเซี่ยเถายืนอยู่ข้างหวงซิ่วอิง โจวเฟิงก็ขมวดคิ้ว แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไร เขาเดินเลี่ยงทั้งสองคนเข้าไปด้านใน
“อย่าไปสนใจเขา” หวงซิ่วอิงดึงเซี่ยเถามาไว้ข้างหลัง สีหน้าก็ไม่ค่อยดีนัก ก่อนจะกระซิบกำชับ