เรือนฝรั่งหลังเล็กของตระกูลโจวในโรงพยาบาลเขตทหาร
หลังจากเซี่ยเถากลับมา เธอก็ไปดูเด็กทั้งสองคน ก่อนขึ้นชั้นบนไปเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ให้โจวเหย่ฟังคร่าว ๆ
“ฉันว่าเป้าหมายของเขาไม่ได้มีแค่พวกเรา ที่สำคัญกว่าคืออยากหย่ากับเซี่ยเหมย”
“ถ้าสองคนนั้นหย่ากันจริง ๆ แล้วเขาแต่งงานกับผู้หญิงที่เก่งและมีภูมิหลังดีสักคน แบบนั้นคงไม่เป็นผลดีกับพวกเราแน่”
ก่อนหน้านี้มีสะใภ้อย่างเซี่ยเหมยคอยถ่วงความเจริญ วุ่นวายในบ้านทุกวันจนไม่มีวันสงบ พ่อสามียังลำเอียงขนาดนั้น ถ้าต่อไปได้สะใภ้ใหม่ที่ฉลาดมีชั้นเชิง แถมยังว่าง่ายอีกคน...
ใจของพ่อสามีคงเอนเอียงไปจนแทบจะหลุดจากอก
โจวเหย่นอนอยู่บนเตียง ขาข้างหนึ่งยังเข้าเฝือกอยู่
พอฟังจบ เขาก็เลิกคิ้วขึ้น
เป็นแผนถอยเพื่อรุกที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ วิธีการนี้ช่างแยบยลสมกับเป็นคนที่ตาเฒ่าปั้นมากับมือตั้งแต่เล็ก ไม่ธรรมดาเลย
อีกฝ่ายลงมือครั้งเดียว ก็ทำให้เขากับภรรยาดูไม่ต่างจากหญ้าริมทาง
ไม่ว่าพวกเขาจะทำอะไร อีกฝ่ายก็มีทางถอย เรียกได้ว่ารุกก็ได้ ถอยก็ปลอดภัย
แม้แต่ลูกชายที่ร่างกายอ่อนแอของเขาก็ยังได้ประโยชน์ไปด้วย
คราวนี้พ่อกับแม่คงยิ่งสงสารสองพ่อลูกมากขึ้นแน่
โจวเหย่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
“เพิ่งเกิดเรื่องของโจวเหล่าซานกับภรรยา เรื่องยังไม่จบ ตอนนี้ก็ปล่อยไว้แบบนี้ก่อน รอดูสถานการณ์ไปก่อน”