เซี่ยหลีคิดในใจ คนคนนี้ตอนนี้แม้แต่จะแสร้งทำก็ไม่ทำแล้ว
เมื่อก่อนยังเป็นแค่การสอบปากคำ ดูว่าเธอได้รับอิทธิพลจากพ่อแม่ของเธอหรือไม่
ตอนนี้กลับดี ลัดขั้นตอนผ่านคณะกรรมการสอบสวนสองคนนั้น ตรงไปตรงมาถามเลย
เธอก็ไม่มีใจจะมัวไปยุ่งกับคนคนนี้มากนัก จึงตอบด้วยน้ำเสียงที่สุขุมเยือกเย็นเป็นอย่างมาก "อยากถามอะไรก็ถามเลย ฉันตอบของฉัน ส่วนจะเชื่อหรือไม่ก็เป็นเรื่องที่เธอตัดสินใจเอง จะว่าฉันพูดความจริงหรือไม่ ตัวฉันเองก็ไม่สามารถตัดสินได้ ใช่ไหมล่ะ?"
สภาพจิตใจของหลินห่าวดูเหมือนจะมั่นคงกว่าเฟิงเฉิงที่ตอนนี้ถูกส่งเข้าโรงพยาบาลโรคจิตไปแล้วมาก เขาไม่ได้ถูกท่าทีของเซี่ยหลีทำให้ยั่วยุ
แต่กลับถามตรง ๆ ว่า "พวกเราย่อมมีการตัดสินใจของเราเอง"
พูดจบเขาก็ลุกขึ้นเดินไปที่โต๊ะของเซี่ยหลี เอามือทั้งสองข้างยันลงบนโต๊ะ แล้วก้มหน้ามองเซี่ยหลีจากบนลงล่าง ใช้ร่างกายและพลังอำนาจกดดันเธออย่างหนัก
"งั้น สหายเซี่ยหลี เธอช่วยบอกฉันได้ไหมว่าเธอเกี่ยวข้องกับ 'เรือตะกละ' หรือไม่ และเกี่ยวข้องกับเจี่ยไท่ผิงด้วยหรือไม่?"
เซี่ยหลีเพิ่งเคยได้ยินชื่อนี้เป็นครั้งแรก
จึงขมวดคิ้วถามกลับทันที "เจี่ยไท่ผิงเป็นใคร?"
หลินห่าวสีหน้าเย็นชาทันที "เปร่ง!" เสียงดัง เตะโต๊ะอย่างแรง แล้วตวาดด้วยความโกรธ "อย่ามาทำเป็นแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องกับฉัน!
ของสิ่งนั้นอยู่ในมือเธอหรือเปล่า? เธอเป็นพวกเดียวกับเจี่ยไท่ผิงหรือเปล่า!?"
เซี่ยหลี: ???
ทั้งชีวิตนี้เพิ่งเคยถูกสอบสวนแบบไร้เหตุผลขนาดนี้เป็นครั้งแรก
ถึงจะอยากซักถามเธอก็ควรจะบอกก่อนว่ากันว่า "เจี่ยไท่ผิง" เป็นใคร ใช่ไหม?