บังคับให้ไปชนบท? ภรรยาทหารนักวิจัยขนของบ้านแกจนเกลี้ยง

ตอนที่ 3159 บังคับให้ฉันลงชนบท? ภรรยานักวิจัยสามีทหารขนของบ้านเจ้าก้อง

7 นาที· 1.7K คำ

เซี่ยหลีพูดส่วนที่ไม่ต้องเสียเงินจบหมดทุกประเด็นแล้ว ไม่เสียเวลาเถียงกับคนที่นั่งอยู่ในห้องเลยสักคำ เธอเพียงส่งสายตาให้หลิวหัวเฉิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ แล้วก็พิงพนักเก้าอี้กลับไป

เธอกดขี่คนเหล่านี้จนหมดประมาณแล้ว ส่วนที่เหลือก็โยนให้ผู้พูดแทนไปจัดการเสียเลย

ต่อจากนี้ฝ่ายตรงข้ามย่อมต้องคุยกันเรื่องการแบ่งผลประโยชน์แน่ ๆ แล้วเธอก็ไม่ได้อยากมัวเถียงยืดเยื้อกับคนพวกนี้

หลิวหัวเฉิงรับสายตาของเซี่ยหลีเข้าใจทันที เขาก้าวออกไปหนึ่งก้าวอย่างรู้หน้าที่ ยิ้มอ่อนโยนยืนอยู่ริมขอบแท่นบรรยายที่ประตู แล้วพูดกับทุกคนด้วยน้ำเสียงอบอุ่นว่า "การบรรยายของพวกเราจบแล้ว ต่อจากนี้โปรดทุกท่านตัดสินใจว่าจะลงนามสัญญาหรือไม่

หากทุกท่านตัดสินใจที่จะล้มเลิกการลงนามครั้งนี้ ตอนนี้ก็สามารถออกจากห้องประชุมไปได้เลย"

ตั้งแต่ครั้งที่เซี่ยหลีเผยพลังทำลายล้างของกระบอกปืนใหญ่ครั้งนั้น หลิวหัวเฉิงกับทหารองครักษ์อีกไม่กี่คนถูกเซี่ยหลีส่งไปฝ่ายการต่างประเทศ เพื่อเรียนภาษาอังกฤษและภาษารัสเซียกับทางนั่น

และในกลุ่มคนเหล่านี้ หลิวหัวเฉิงเป็นคนที่เรียนภาษาได้เร็วที่สุด หลังจากที่พวกที่ฝ่ายการต่างประเทศกลับไป เขาก็ไม่เคยละทิ้งการฝึกฝนต่อ ปัจจุบันการสื่อสารกับชาวต่างชาติได้โดยปกติแล้วไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป

ก่อนจะเปิดประชุมครั้งนี้ เซี่ยหลีได้คุยเรื่องที่ต้องทำเอาไว้กับเขาหมดแล้ว ตอนนี้ภาษาอังกฤษที่เขาพูดออกไปถึงจะไม่ได้สำเนียงบริสุทธิ์นัก แต่ก็ลื่นไหลมาก "ความจริงที่ว่า 'ของมีประโยชน์เก็บไว้ ของไร้ประโยชน์ก็ทิ้งได้'" นี้ แสดงออกมาชัดเจนราวกับเขียนไว้บนหน้าผาก

แม้น้ำเสียงของเขาจะพูดอ้อมค้อมแค่ไหน ตัวแทนของบรรดาประเทศที่ยังลังเลไม่ตกใจในห้องนี้ก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป