เมื่อขึ้นสนามรบแล้ว ก็ไม่มีความจำเป็นต้องหวาดกลัวสงคราม
ไม่อย่างนั้น ความหมายของการขึ้นสนามรบของพวกเขาคืออะไร?
กู้อวิ๋นอี้และจ้าวเฉียงต่างก็ไม่มีความเห็นใดๆ
อย่างไรเสีย ก่อนขึ้นสนามรบ พวกเขาก็เขียนจดหมายลาตายไว้แล้ว มีจิตใจเตรียมพร้อมที่จะพลีชีพในสนามรบ
ตอนนี้บุกตะลุยเข้าใส่ข้าศึก ขอเพียงสามารถทำลายศัตรูและไล่คนอเมริกันกลับประเทศของเขาได้ การพลีชีพของพวกเขาก็ไม่สูญเปล่า
เซี่ยหลีชักตาขึ้นมองทั้งสามคนที่เหมือนตัดสินใจจะสู้กับคนอเมริกันจนตัวตายด้วยสายตารังเกียจ
เอ่ยเสียงเรียบๆ ว่า "รู้อยู่ว่าสู้ไม่ได้ แล้วจะฝืนสู้ไปทำไม?
ไม่เห็นค่าชีวิตตัวเองเลยหรือไง?"
เซี่ยหลีมาจากยุคสิ้นโลก ความเชื่อที่ฝังรากลึกของนางก็คือ ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าชีวิตของตัวเองอีกแล้ว
ดังนั้นบางครั้งนางก็ไม่ค่อยเข้าใจ ว่าทำไมคนเหล่านี้ถึงมองความเชื่อสำคัญยิ่งกว่าชีวิต
ได้แต่บอกได้ว่าคนยุคนี้มีพลังความเชื่อที่แข็งแกร่งเกินไป ไม่ใช่คนแบบนางที่หวังแค่ให้ตัวเองอยู่ดีมีสุขจะเข้าใจได้
ผิงอิงจวิ้นขมวดคิ้ว "ถ้าพวกเราไม่สู้ แล้วจะทำยังไงได้ล่ะ จะให้ข้อมูลของผู้บังคับกองพันพวกเขาขาดหายไปจริงๆ อย่างนั้นหรือ?"
กลัวว่าเซี่ยหลีจะพูดอะไรที่ทำให้เขาอกแตก เขาจึงรีบเสริมอีกประโยค
"ไม่ได้แปลว่าเพราะคนที่หายตัวไปเป็นผู้บังคับกองพัน, ผู้บังคับการกองร้อยของเรา เป็นนายท่านพวกนี้ เราถึงได้ตั้งใจตามหา
คนที่ขึ้นสนามรบด้วยกัน ล้วนเป็นพี่น้องร่วมตาย ไม่ว่าใครจะหายตัวไปในสนามรบ เราก็จะตามหาอย่างตั้งใจเหมือนกันทั้งหมด