ทั้งด้านในและด้านนอกของสโมสร คนที่อยู่ ณ ที่แห่งนี้ล้วนเป็นทหาร ล้วนผ่านศึกฝนกระสุนมาแล้วทั้งสิ้น ความเร็วปฏิกิริยาของทุกคนจึงช้าไม่ได้
ในพริบตา ทุกคนก็ทิ้งตัวลงนอนราบกับพื้นหมดแล้ว คนที่อยู่ใกล้ประตูลุกขึ้น เหวี่ยงขาเตะเข้าที่ประตูอย่างจ้า ประตูแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ ทันที เศษไม้กระเด็นรี่ทั่ว
คนที่อยู่ใกล้หน้าต่างทันทีที่หุ้นแขน โค้งศอกฟาดเข้าที่กระจกหน้าต่างเต็มแรง
"กรุ๊งกริ๊ง!"
เศษกระจกใสสะท้อนแสงนับไม่ถ้วนกับเศษไม้ถูกทำลายกระเด็นออกไป ตกลงนอกหน้าต่างไปทั่ว
ในพริบตา กระจกทั้งหมดในสโมสรกับประตูใหญ่ถูกบดขยี้ด้วยความรุนแรงจนหมดสิ้น อากาศบริสุทธิ์พุ่งเข้ามาสู่สโมสรที่ดูราวกับสมรภูมินับไม่ถ้วนทันที
ฝ่ายอื่นอีกทางหนึ่ง ชาหลี่ที่พุ่งทะยานเข้าไปยังบริเวณห้องหม้อไอน้ำ เห็นว่าห้องหม้อไอน้ำถูกล็อกไว้ ณ จุดที่ควันคาร์บอนมอนอกไซด์เข้มข้นที่สุด ศีรษะของเธอก็เริ่มมึนตึงขึ้น แม้จะมีอาการคลื่นไส้เล็กน้อย
เธอเช่นเดียวกับเหล่าทหารปลดปล่อยที่ออกปฏิบัติภารกิจอย่างรุนแรงด้านนอกนั้น ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย ลุกขึ้น ยกขาเตะเข้าที่ประตูห้องหม้อไอน้ำเต็มแรง
เตะหนึ่งนี้ทำให้ประตูไม้ของห้องหม้อไอน้ำตายอเนจอนาถยิ่งกว่าประตูสโมสรที่โดนทหารคนอื่นเตะแตกด้านนอกนั้นซะอีก แม้แต่วงกบประตูยังถูกแรงของเซี่ยหลีเตะกระเด็นหลุดออก เศษไม้ประตูแตกเป็นเสี่ยงๆ จำนวนมากพุ่งเข้าไปในห้องกระแทกฝาผนังฝั่งตรงข้ามเหมือนอาวุธลับ แผ่นไม้ยาวครึ่งแผ่นบนวงกบประตูห้อยค้างครึ่ง ๆ ไม่ร่วงไม่หลุด ส่ายไปมาส่งเสียงยี๊ด ๆ
ชาหลี่ใช้ผ้าเช็ดหน้าลายกระต่ายปิดปากพุ่งเข้าไปในห้องหม้อไอน้ำ อดทนกับอาการเวียนหัวคลื่นไส้ ครุ่นคิดหาวิธีหาสวิตช์ปิดของหม้อไอน้ำขนาดยักษ์ตรงหน้า