ทุกคนได้ยินคำพูดของเซี่ยหลีแล้วต่างเงียบงันไปทั้งคน
“วางอาวุธยอมจำนน ไม่ฆ่าเชลย” สโลแกนนี้ถูกหล่อหลอมจนซึมซากอยู่ในกระดูกสันหลังของพวกเขามาตลอด ทำให้ทุกครั้งที่เห็นธงขาว สิ่งแรกที่นึกถึงก็คือฝ่ายนั้นยอมแพ้สนิทแล้ว จับตัวมาได้เลย
แต่ความจริงแล้ว พวกผู้ค้ายาเสพติดเหล่านั้นอาจเป็นแบบที่ผู้การของพวกเขาว่าไว้จริง ๆ ปักธงขาวก็เพียงทำเป็นพิธี ไม่ใช่การยอมจำนนอย่างแท้จริงเลย
ถ้าพวกเขาสิบกว่าคนจะบุกไปจับตัว อีกฝ่ายร้อยเปอร์เซ็นต์ไม่มีทางนั่งรอให้จับแน่ ต้องต่อสู้ขับไล่กล้ามเนื้อกันทันที
คิดได้แบบนี้ ก็ไม่ต่างจากกลศึกป้อมว่างเลย
เจี่ยจวินอี้ที่กำลังนอนแนบกับพุ่มหญ้าพรางตัวอยู่ เมื่อได้ยินคำพูดของเซี่ยหลีก็พูดขึ้นทันที “งั้นก็ได้ครับผู้การ อีกสักครู่ผมจะพาอีกสองคนไปดักรอด้านหลังประตู สำรวจดูว่าพวกมันสลับเวรยังไง
คืนนี้ค่อยกลับมาอีกที”
ช่วงนี้เขามักแบ่งทีมตามจำนวนประตูของหมู่บ้าน โดยมีเซี่ยหลีกับเจี่ยจวินอี้ที่เชี่ยวชาญการลาดตระเวนเป็นหัวหน้าทีม ยืนจดเวลาเปลี่ยนเวรและการจัดกำลังเฝ้าระวังหน้าประตูแต่ละจุด
เจี่ยจวินอี้รู้ว่าคืนนี้ต้องลุยกันใหญ่แน่ ๆ เลยไม่เสียเวลาประนีประนอมอ้อนวอนเซี่ยหลี ขอออกภารกิจลาดตระเวนไปตรง ๆ เลย
เซี่ยหลีพยักหน้า “ไปเถอะ”
แบ่งกำลังออกเป็นสองทาง ก็สำรวจเวลาลาดตระเวนและช่วงห่างของศัตรูได้เสร็จอย่างรวดเร็ว ฝ่ายเซี่ยหลีกลับมาซื้อของกองใหญ่กลับมาทำอาวุธเหมือนทุกครั้ง เตรียมลงมือคืนนี้
แต่ใครจะไปรู้ว่าเพิ่งกลับมาได้ไม่นาน ก็มีเรื่องเกิดขึ้นเสียก่อน
ตอนนั้นเซี่ยหลีกับคนอื่น ๆ กำลังอยู่ในห้องทำ “รุ่นขอทาน” RDX หรือไซโคลไตรเมทิลีนไตรไนตรามีน อีกชื่อคือเฮ็กซอเจน วัตถุระเบิดแรงสูงที่ติดไฟ ความร้อนสูง แรงสั่นสะเทือน แรงกระแทก หรือแรงเสียดทานเพียงเล็กน้อยก็จุดระเบิดได้ แรงระเบิดรุนแรงกว่า TNT ถึง 1.5 เท่า