ชายหนุ่มที่ถือปืนซึ่งยืนอยู่หัวแถวไม่สนใจเสียงร้องไห้คร่ำครวญของคนในตระกูลหวังเลยแม้แต่น้อย เอ่ยปากขึ้นเสียงดังว่า "พวกเราได้รับแจ้งเบาะแสว่า พวกคุณแอบมาที่หน่วยทหารโดยไม่ได้รับอนุญาตจากทางหน่วย ช่วยแสดงหนังสือรับรองของพวกคุณด้วย"
ชาวตระกูลหวังทั้งหลาย: ...???
เสียงร้องไห้ของคุณยายแก่ตระกูลหวังหยุดชะงักลงกลางคัน แล้วรีบลุกขึ้นยืนจากพื้นอย่างรวดเร็ว
มองทหารที่ยืนเป็นหัวแถวด้วยสีหน้าไม่พอใจ "ถ้าจะตรวจหนังสือรับรองก็บอกแต่แรกสิ ฉันยังนึกว่าเรื่องใหญ่อะไรกัน!"
"รอตรงนี้ก่อน ฉันจะไปเอาให้"
พูดจบก็รีบก้าวเล็ก ๆ เดินเข้าไปในบ้าน
ตกใจแทบตาย ยังคิดว่าเรื่องใหญ่โตอะไร ที่แท้ก็แค่นี้เอง!?
ใครกันแน่ที่แจ้งเบาะแส สมองมีปัญหาหรือไง?
เซี่ยหลีกับพี่สะใภ้หวังสบตากัน แต่ก็ไม่มีใครพูดอะไร
ไม่ถึงครู่ ก็มีเสียงร้องตกใจดังออกมาจากในบ้าน
"ต้าลี่ เธอจำได้ไหมว่าเราเก็บหนังสือรับรองไว้ที่ไหน?"
"ฉันจำได้ว่าเก็บไว้ในกระเป๋าใบใหญ่ ทำไมหาไม่เจอเลยล่ะ!?"
หวังต้าลี่ขมวดคิ้วทันที เดินสามก้าวเป็นสองก้าววิ่งเข้าไปในบ้าน แล้วช่วยคุณยายแก่ตระกูลหวังค้นหาหนังสือรับรองด้วยกัน