“โว้ยยย——!”
เสียงระเบิดดังขึ้นข้างหลัง เซี่ยหลีรู้สึกถึงแรงผลักดันจากด้านหลัง และหลังของตัวเองที่เริ่มปวดแสบปวดจากแรงผลักนั้น ใบหน้าบิดเบี้ยว ปล่อยคำพูดไม่ค่อยสุภาพออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ
เธอใช้พลังพิเศษจริงอยู่ แต่ชีวิตต่อจากนี้ของเธอก็ยังต้องดำเนินต่อไป เมื่อมีคนอยู่ด้วย แม้แต่คนที่เธอไว้ใจ เธอก็ไม่มีทางแสดงพลังพิเศษทั้งหมดออกมาอย่างเปิดเผยได้ คนเดียวในโลกนี้ที่ไว้ใจได้ 100% ก็คือตัวเธอเอง
ยิ่งไปกว่านั้น เธอไม่อาจการันตีได้ว่าภายนอกจะไม่มีคนดักรออยู่ ถ้าบังเอิญเห็นสถานการณ์ของฝ่ายเข้า พอโดนเปิดโปงขึ้นมาจริง ๆ ปัญหาจะใหญ่โตมาก
แถมเรื่องนี้เงาของคนต่างชาติก็ชัดเจนอยู่แล้ว ใครจะการันตีได้ว่าอเมริกาหรือรัสเซียที่เกลียดเธอสุดหัวโขนตอนนี้ พอกลับไปแล้วจะไม่หาทางสืบว่าวันนี้เกิดอะไรขึ้น แล้วดึงภาพจากดาวเทียมออกมาดูทั้งหมด?
ถ้าโดนค้นพบว่าเธอกลายเป็นสายฟ้ากลาย ๆ ต่อหน้า ก็จะสนุกใหญ่เลยล่ะ ชีวิตต่อจากนี้ของเธอรวมถึงครอบครัวของเขาจะตื่นเต้นเร้าใจแน่นอน
ชีวิตรอดมาได้ก็ถือว่าดีแล้ว อย่างอื่นอย่าหวังมาก
ดังนั้นในจังหวะที่ดึงคนออกมา ณ วินาทีนั้น เธอใช้พลังพิเศษผลักคนออกไป แต่ช่วงหลังแทบทั้งหมดคือถูกคลื่นแรงระเบิดผลักให้วิ่ง
ผลก็คือคนทั้งหลายไม่ต้องเอาขาก้าวเองเลย ถูกแรงระเบิดมหึมาจากด้านหลังชนกระเด็นออกไปพร้อมกันทั้งหมด เหมือนหุงเกี๊ยว กระเด็นลงไปฟาดกับพื้นดังเอ๊ก ๆ
“ปัง ปัง ปัง……ปัง!”
คนทั้งหลายถูกกระเด็นออกไปไกลลิบ เสียงที่ได้ยินเพียงแวบเดียวก็รู้สึกได้ถึงความแน่นหนา
นายทหารคุ้มกันที่เพิ่งลงพื้นไม่ทันจะสนใจว่าตัวเองมีบาดเจ็บหรือไม่ ไม่แม้แต่จะเผื่อเวลาให้ตัวเองตอบสนอง ราวกับสัญชาตญาณ พรวดพราดพุ่งเข้าหาเซี่ยหลี
ตะโกนถามกันอย่างร้อนใจ: