เซี่ยหลีขมวดคิ้วข้างหนึ่งขึ้นช้า ๆ
เดิมทีนางยังคิดว่าผู้หญิงคนนี้อาจถูกผู้ชายคนนี้ทำร้ายข่มเหง ถึงได้ผอมซูบเหลือแต่กระดูกอย่างที่เห็นตรงหน้า แต่พอมองให้ดีแล้ว ดูเหมือนความจริงจะไม่ใช่อย่างนั้น?
ระหว่างสองคนนี้ไม่มีบรรยากาศลุ่มลึกใด ๆ แฝงอยู่ ไม่ใช่ความสัมพันธ์ฉันชู้เธอชู้
เจตนาที่ผู้หญิงคนนี้อยากปกป้องร่างกายของผู้ชายคนนี้นั้นจริงใจเกินไป นอกจากจะถูกปั่นหัวจนเป็นกลุ่มอาการสต็อกโฮล์มแล้ว ก็คือนางเคารพนับถือและตั้งใจปกป้องผู้ชายคนนี้จริง ๆ
เรื่องนี้ช่างแปลกประหลาดเสียนี่กระไร
ชั่วขณะนั้น ภาพแก๊กฮานิยายและละครน้ำเน่านับไม่ถ้วนพาดผ่านในสมองของเซี่ยหลี นางจึงพูดออกไปอย่างไม่เกรงใจว่า "ถ้าไม่สารภาพความจริงอย่างตรงไปตรงมา ก็ฆ่ามันซะ!
ลากผู้หญิงคนนี้ออกไปให้พ้น!"
คนในสังกัดลู่ติ้งหยวนก็มองออกเช่นกันว่า "ฆ่าผู้ชาย" อาจเป็นจุดเปิดช่องโหว่ เขาจึงแอบ 'เข้าใจ' ในใจว่าเซี่ยหลีกับพวกคงไม่ได้อยากฆ่าใครจริง หากแค่ต้องการหลอกให้สารภาพเท่านั้น
ทหารหนุ่มที่คุมตัวผู้หญิงอยู่ลากตัวนางออกไปข้าง ๆ อย่างง่ายดาย ดึงหญิงผอมเหลือแต่กระดูกออกจากตัวผู้ชาย
ทหารหนุ่มที่พับแขนผู้ชายไว้ด้านหลังกดหน้าตึง ส่งแรงดันหลังเขาหนึ่งครั้ง ผลักคนลงคุกเข่าทันที จัดท่าประหารด้วยปืนที่ 'เป็นที่นิยม' ของยุคนี้ให้เสร็จสรรพ
ผู้หญิงตกใจจนสติแตกทันที ดวงตาที่เดิมทีเซื่องซึมเฉื่อยชากลับแน่นไปด้วยความสยอง ส่ายหน้าอย่างคลั่งไคล้ว่า "ไม่! ไม่ได้! พวกคุณฆ่าเขาไม่ได้!
ถามอะไรเราจะตอบหมด!!!