สามีภรรยาคู่หนึ่งถามตอบกันไปมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า วนเวียนอยู่กับคำถามใกล้เคียงเดิม ๆ เปลี่ยนรูปแบบไปเรื่อย แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับแทบจะเหมือนเดิมทุกครั้ง
ลู่ติ้งหยวนไม่ยอมเปลี่ยนคำพูด เซี่ยหลีก็ยังไม่หายโมโห สองคนจึงตึงกันอยู่อย่างนั้น วนเวียนอยู่กับขั้นตอนการถามคำถามแล้วลงมือตีซ้ำไปซ้ำมา
ขนมตีลู่ติ้งหยวนสูตรแฮนด์เมดสุดพิเศษของเซี่ยหลี เพิ่งจะเสร็จสิ้นกระบวนการผลิตอย่างเป็นทางการตอนตีสองครึ่งเท่านั้นเอง
อันที่จริงเซี่ยหลีรู้ดีว่า ต่อให้ลู่ติ้งหยวนเจอปัญหาแบบเดียวกันอีกสักกี่ครั้ง เขาก็ต้องเลือกที่จะเสียสละตัวเองแบบเดิมแน่นอน
เธอไม่ได้เกลียดผู้บุกเบิกอย่างพวกเขา ที่ว่า "สร้างจิตใจให้แผ่นดิน สร้างชีวิตให้ประชาราษฎร์ สืบทอดวิชาที่ขาดสูญของปราชญ์รุ่นก่อน เพื่อเปิดสันติสุขให้หมื่นยุคหมื่นสมัย" เพราะไม่ว่าจะยุคไหน ก็ต้องมีคนที่มีความเชื่อมั่นของตัวเอง มีศรัทธาของตัวเอง และทุ่มเทเพื่อมัน ประเทศถึงจะมีอนาคตที่ดีได้
ถ้าลู่ติ้งหยวนไม่ใช่คนที่มีอุปนิสัยซื่อตรงขนาดนี้ แต่เป็นพวกคนพาลขี้ขลาดตาขาวกลัวความตาย เธอก็คงไม่มองเขามาตั้งแต่แรก
สิ่งที่เธอโกรธก็คือ คนรอบข้างเธอทีละคนสองคน ต่างก็เป็นคนแบบนี้กันหมด พวกเขาเสียสละครอบครัวเล็ก เพื่ออุทิศให้ครอบครัวใหญ่ และเธอก็คือครอบครัวเล็กนั้นน่ะสิ