ลู่ติ้งหยวนก็ลดเสียงต่ำลงพูดว่า "วางเบ็ดยาวจับปลาใหญ่
เมื่อรู้แล้วว่าเป็นเขา เราก็สามารถตามรอยเขาขึ้นไปถึงนายของเขาได้
ที่สามารถลากเส้นมาถึงอู่ต่อเรือได้ ก็พิสูจน์ได้แล้วว่าที่นี่ไม่ปลอดภัยอีกต่อไป"
เซี่ยหลีส่งเสียง "เชอะ" ออกมา
วันแล้ววันเล่า ไม่มีวันไหนที่เป็นวันที่สงบสุขเลย
เมื่อข้างบนมีแผนการเซี่ยหลีก็ไม่ยุ่งเรื่องนี้อีก และร่วมฉลองงานเลี้ยงชัยกับคนอื่นๆ อย่างร่าเริง
คืนวันนั้นเอง ก่อนที่เซี่ยหลีจะกลับกองทัพ คนกลุ่มหนึ่งก็เดินทางมาถึงสถาบันวิจัยลับของอู่ต่อเรือ
เซี่ยหลีถือปากกาหมึกซึมหนึ่งด้ามไว้ในมือ ยืนมองทหารหนุ่มที่แต่งเครื่องแบบเต็มยศเป็นกลุ่มใหญ่ เคลื่อนย้ายกล่องกระดาษที่จัดเตรียมไว้แล้วในห้องวิจัยที่สองออกไปอย่างเป็นระเบียบ บนใบหน้าไร้อารมณ์
ถ้าไม่ใช่เพราะคนพวกนี้กลางดึกยกของออกมา เธอก็คงไม่รู้ว่า เธอทำงานในห้องวิจัยที่สองมาสองปี ทรัพย์สินทั้งหมดของเธอกลับมีเพียงปากกาหมึกซึมเพียงด้ามเดียว