ลู่ติ้งหยวนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็รู้ได้ทันทีว่าวันนี้เซี่ยหลีมาหาเขาเรื่องอะไร
สีหน้านิ่งสงบสุดๆ แต่จริงๆ ในใจก็ตื่นเต้นไม่น้อย เขาพยายามทำหน้าให้ตึงกว่าเดิม ไม่ให้ความตื่นเต้นหลุดออกมา
เพิ่งส่งของขวัญที่ตั้งใจเตรียมมาทั้งอาทิตย์ให้หญิงสาวที่เขาชอบ ยังไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายจะตอบสนองยังไง
ตอนนี้ที่ตามมาหา ก็คงเป็นเพราะเรื่องนี้เป็นแน่
เซี่ยหลีไม่ได้เอ่ยปากทันที
เธอถือกล่องไม้เล็กๆ ก้าวยาวๆ มาที่โต๊ะทำงานของลู่ติ้งหยวน วางกล่องไม้ลงบนโต๊ะ แล้วผลักไปทางเขา
สีหน้ามุ่งมั่น น้ำเสียงจริงจัง:“ฉันรู้ว่านายจริงใจ แต่เราไม่เหมาะสมกันจริงๆ ความจริงใจนี้วางไว้ที่ฉันมันเปล่าประโยชน์”
ผู้ชายในยุคนี้ออกจะถือเนื้อถือตัวค่อนข้างมาก โอกาสที่ผู้ชายจะยอมลดหัวลงมีน้อยมาก
แล้วหลายครอบครัวก็เอาประโยชน์จริงเป็นหลัก การคบหากันยาวๆ ความโรแมนติก ความใส่ใจอะไรแบบนั้น?
ไม่มีอยู่จริง
โดยทั่วไปการคบหากันของคนส่วนใหญ่ยังอยู่ในรูปแบบ “ฉันว่านายคิดแบบนี้ไม่ถูกต้องนะ สหายนักปฏิวัติที่ต้องแก้ตัว” “หนังสือเล่มนี้เขียนดีจริงๆ เราเรียนด้วยกันเถอะ เพื่อนร่วมห้องที่ดี” กับสภาพเรียบง่ายแบบ “เมีย ลูก แล้วก็เตียงอุ่นๆ”