ถ้าเป็นยุคสิ้นโลก เซี่ยหลีคงเชื่อเด็กสาวคนนี้ไปแล้ว เพราะในยุคสิ้นโลกไม่มีใครมาเล่นเล่ห์เหลี่ยมวกวนแบบนี้ การรังแกคนอ่อนแอมีเยอะแยะ สู้ตรง ๆ ดีกว่า
แต่เธอยังจำหญิงท้องแก่ที่กำลังจะคลอดแต่ยังคิดวางแผนหลอกเธอถึงสองสามครั้งเมื่อปีก่อนไม่ได้ เธอไม่แน่ใจว่านี่เป็นกับดักลูกโซ่หรือเปล่า
แต่ถ้านี่ไม่ใช่กับดักลูกโซ่ และเด็กสาวคนนี้ถูกโจรลักเด็กพาไป ขายเข้าไปในหุบเขาลึกที่ข้อมูลข่าวสารตีบตัน วันข้างหน้าจะสิ้นหวังขนาดไหนก็มองไม่เห็นจุดจบ
ในเมื่อเธอยังมีความสามารถพอจะช่วยได้ เธอไม่อยากทิ้งมโนธรรมสุดท้ายของความเป็นมนุษย์
เซี่ยหลีหันตัวเล็กน้อย ชี้ไปที่ชายแก่ที่รีบหดตัวกลับทันทีที่เห็นเธอหันมามอง "คนนั้นเหรอ?"
เด็กสาวพยักหน้าทันที
เซี่ยหลี: "มีแค่เขาคนเดียว?"
เด็กสาวกลัวว่าเซี่ยหลีจะเล่นละครเรื่อง "ฉันอยู่ตรงนี้เฝ้าให้เอง เธอไปหาตำรวจมาเถอะ" อีกครั้ง จึงรีบชี้ไปอีกทางหนึ่ง แล้วพูดเสียงเบา: "ยังมีคุณยายแก่คนนั้นอีก"
เซี่ยหลีมองไปตามทิศทางที่เธอชี้ ก็เห็นยายแก่คนหนึ่งนั่งอยู่บนหินก้อนใหญ่ กำลังเย็บปะเสื้อผ้าเก่า ๆ ตัวหนึ่งอยู่
เซี่ยหลีพยักหน้า "ได้ ฉันช่วยเธอ"
เด็กสาวดีใจมากในใจ ยื่นมือจะไปจับแขนเซี่ยหลี เพื่อพาไปทางที่พวกเขาวางแผนไว้
ในใจยังคิดอย่างสุขใจว่า เก่าเจ้ายังบอกว่าเด็กสาวคนนี้ระวังตัวเก่ง ที่แท้แค่หลอกง่าย ๆ ก็ตามไปแล้วนี่นา?
ทหารหัวเซี่ยก็มีจุดอ่อนแค่นี้แหละ รับแข็งไม่รับอ่อน เจอคนอ่อนแอมาขอความช่วยเหลือยังไงก็ต้องเข้าไปช่วย ไม่เช่นนั้นตอนที่พวกค้ายาเสพติดที่ท่าเรือแก้แค้นก่อนหน้านี้ เธอก็คงไม่ยินยอมอยู่ท่ามกลางตัวประกันของพวกค้ายา เพื่อช่วยคนทั้งคันนั้นออกมา