คนที่อยากให้เซี่ยเจี้ยนกั๋วออกมาแก้ปัญหาต้องไปตามหาตัวที่บ้าน แต่ยามหน้าประตูบ้านเซี่ยหลีได้รับคำสั่งมาแล้วว่า ตราบใดที่เซี่ยหลีหรือลู่ติ้งหยวนยังไม่กลับบ้าน ห้ามให้ใครเข้าออกโดยเด็ดขาด
นอกจากจะได้รับหมายเรียกตัวจากผู้บังคับบัญชาชั้นบนแล้ว ไม่ฉะนั้นแม้เซี่ยเจี้ยนกั๋วจะสั่งให้พวกเขาเปิดทาง จะออกไปข้างนอกก็หาได้
การกระทำนี้บอกความหมายว่า "อย่าฝันจับผิดครอบครัวฉัน" ได้ชัดเจนรับรู้กันทั่ว
ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีคนอยากบุกฝ่าด่านเข้าไป หรือโมโหขึ้งจึงออกหมายเรียกตัวย้ายยามทั้งหมดออกไป ให้เซี่ยเจี้ยนกั๋วได้ออกมาจัดการเรื่องเอง
องค์กรขนาดใหญ่อย่างประเทศชาติ จะยอมให้ปัจเจกบุคคลคนเดียวมาข่มขู่ผลประโยชน์ของทั้งองค์กรได้อย่างไร?
แต่จุดที่ปวดหัวที่สุดคือ ฝ่ายเซี่ยหลีตอนนี้กำลังอยู่ในสภาวะที่จับต้องยาก เธอเพิ่งจะอารมณ์เสียเพราะรู้สึกว่าตัวเองถูกผลักไปเป็นรอง มีคนจงใจลดอำนาจในมือของเธอลง
แถมยังมีบางคนมองว่า เธอทำสิ่งเหลือประลาษเหล่านี้เพราะลู่ติ้งหยวนถูกจับกุม แต่เธอกลับหาทางขอความช่วยเหลือไม่ได้ จึงรู้สึกไร้ที่พึ่งพิง
ถ้าตอนนี้ออกหมายเรียกตัวยามหน้าประตูบ้านเธอไปเสีย ก็ย่อมหมายความโดยนัยว่ายามของเซี่ยหลีแท้จริงแล้วไม่มีความหมายอะไร ใครอยากย้ายก็ย้ายได้ ยิ่งทำให้จุดที่เซี่ยหลีโมโหอยู่ตอนนี้ดูจริงขึ้นไปอีก
มันจะเป็นการเพิ่มพูนความขัดแย้งของทั้งสองฝ่าย และทำให้เซี่ยหลีตอบสนองรุนแรงยิ่งขึ้น
เพียงแค่ไม่มีใครส่งข้อมูลให้เธอเท่านั้น ก็ยังสร้างเรื่องจนบ้านเมืองเละเทะมาแล้ว ถ้าเธอใจเด็ดขาดลงมาจริง ๆ ไม่รู้จะทำอะไรที่สั่นคลอนโลกออกมาอีกแค่ไหน
บางคนก็คิดถึงการเผชิญหน้าตรง ๆ จับตัวเธอมาก่อน แล้วค่อยหาทางทำให้เธอยอมฟัง