ทุกคนแหง็กมองเซี่ยหลีด้วยความตกใจก่อน ไม่คิดว่าเซี่ยหลีจะพูด "สูตรลับ" นี้ออกมาง่าย ๆ แบบนี้ โดยไม่มีทีท่าจะปิดบังเลยสักนิด
หวังเสี่ยวฮุยถึงกับรู้สึกว่าตัวเองยังไม่ทันได้เริ่มร่วมงานกับเซี่ยหลีเลย เซี่ยหลีก็เผยวิธีทำออกมาก่อนแล้ว แบบนี้เธอเสียเปรียบพอสมควร ช่างเป็นคนไม่มีกลอุบายอะไรเลยจริง ๆ!
แต่พอย้อนกลับมาคิดดูว่าเมื่อครู่เซี่ยหลีพูดอะไรไปบ้าง ทุกคนในห้องก็โล่งใจขึ้นมาพร้อมกัน
อ๋อ ความรู้มันไหลลื่นผ่านเปลือกสมองไปเฉย ๆ ฟังทุกอย่างเข้าหูหมด รู้สึกว่าเก่งมาก แต่พอหันกลับมาคิดทีหลังกลับไม่จำอะไรได้เลย เหมือนฟังกับไม่ฟังก็เหมือนกัน ขโมยวิชาไปแม้แต่นิดเดียวก็ไม่ได้!
งั้นก็ไม่มีอะไรแล้ว ระดับความรู้ไม่พอ ไม่ได้เรียนรู้ความรู้อะไรเลย ยังไงก็ไม่นับเป็นการขโมยสูตรลับของเขา
หลี่ชิ่งหนานดูดน้ำผลไม้ผ่านหลอดจุ๊ๆ แล้วถอนหายใจอย่างไม่จริงจังว่า "รู้งี้ ตอนที่เธอไปเรียนพิเศษตอนนั้น ฉันก็ตามไปเรียนด้วยสิ
ตอนนี้อาจจะได้ขายทีวีจอยสีหารายได้ก็ได้"
เฮ้อ บางเงินก็ไม่ใช่เงินที่เขาจะหาได้! ความลำบากของการเรียนหนังสือ เขากินไม่ลงแม้แต่นิดเดียว!!