จ้าวไหลเฉิงไม่ปริปากพูดอะไรเพิ่ม ช้อกรูปลักษณ์มองข้ามกำแพงขึ้นจากพื้น พร้อมกล้องส่องทางไกลที่เซี่ยหลีวางไว้อีกด้านหนึ่ง แล้วหมุนตัวเดินออกไป
แม้ท่วงท่าการเคลื่อนไหวของเขาจะดูสะบั้นหยุบหยับแถมรวดเร็วเป็นพิเศษ เหมือนเสือดาวที่ว่องไวพุ่งทะยานออกไปโดยไม่คำนึงถึงอะไรอีก แต่มือทั้งสองของเขากลับขยับอย่างเบามือยิ่งนัก ไม่กล้าออกแรงบีบท่อกระดาษทั้งสองในมือเลย กลัวว่าแค่ออกแรงหน่อยเดียวท่อกระดาษสองท่อนนั้นก็จะบีบแตกเป็นผุยผงซะก่อน
ถ้าพ้นมือเซี่ยหลีไปแล้ว เขาก็ไม่มีทางประกอบของพวกนี้กลับคืนได้อยู่แล้ว
หลังจ้าวไหลเฉิงเดินจากไป เซี่ยหลีกวาดสายตามองรอบ ๆ เมื่อไม่เห็นใคร ก็เลยไม่เสียแรงไปหาวัสดุอื่น
เธอแบ่งปุ๋ยเคมีออกเป็นหลาย ๆ ส่วนอย่างรวดเร็ว ห่อทั้งหมดเข้าไว้ในผ้าเช็ดมือผืนเล็ก
แล้วเธอก็หยิบถังยางมะตอยยุคนี้ออกมาจากมิติวิเศษ เทน้ำลงไปจนเต็มถัง
เซี่ยหลีเดินไปเช่นนั้น แขนซ้ายห้อยถุงปุ๋ยเคมีที่เป็น "ห่อเล็ก" ไว้บ่า มือขวาหิ้วถังน้ำ แอบหลบเลี่ยงคนไปตลอดทาง เคลื่อนตัวไล่หาที่หลบซ่อนอย่างรวดเร็วทั่วหมู่บ้าน
ภายในบ้านน่ะไม่ต้องฝันถึง เพราะที่ฝ่ายผู้พิทักษ์ของเธอมีเครื่องตรวจจับความร้อนอยู่สองเครื่อง ตรวจดูว่าเด็กถูกซ่อนไว้ในบ้านหรือไม่ได้แน่นอน
ส่วนรูปลักษณ์มองข้ามกำแพงกับกล้องส่องทางไกลในมือจ้าวไหลเฉิง ใช้ดูมุมหัวมุมตาบอก และร่องคลองที่ลึกได้
แต่ของในมือเธอล่ะ……
เซี่ยหลีเดินไปจนถึงข้างหลุมคุกใต้ดินแห่งหนึ่ง หันหัวมองซ้ายขวา ตั้งหูฟังขยับเขยื้อนเล็กน้อย ทั้งตัวเธอเหมือนสิ่งมีชีวิตฟังเสียงที่มีชีวิตจริง ๆ ตัวหนึ่ง ใช้การฟังและการมองสำรวจสถานการณ์รอบข้าง ลอบเลียบเคียงซอกซอนน่าดู