จ้าวกังเห็นเซี่ยหลีมีสีหน้าตกใจเล็กน้อย ก็ไม่ได้คิดว่าเซี่ยหลีจะมีร่างกายแกร่งเกินมนุษย์จนไม่เคยป่วยเลย เขาแค่คิดว่านางแปลกใจที่ "หรือว่าคนอื่นไม่เป็นแบบนี้กันหรือ?"
เขาพยายามอธิบายให้เซี่ยหลีฟังต่อ: "ท่านเป็นครู เป็นข้าราชการ จัดอยู่ในกลุ่มบุคลากรระดับสูง จึงได้รับสิทธิ์การรักษาพยาบาลโดยรัฐ
ค่ารักษาพยาบาลของข้าราชการและพนักงานหน่วยงานรัฐทั้งหมดจ่ายจากงบประมาณแผ่นดิน ดังนั้นท่านป่วยจึงไม่ต้องเสียเงิน
แต่ที่นี่ไม่เหมือนกัน โรงงานของเราก่อนที่จะขายให้ท่านเป็นรัฐวิสาหกิจ คนงานเหมืองเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจ พอโอนให้ท่านแล้วก็กลายเป็นเอกชน
ไม่ว่าจะเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจหรือเอกชน ล้วนไม่ได้รับสิทธิ์การรักษาพยาบาลโดยรัฐ พวกเราที่นี่โดยทั่วไปใช้ระบบประกันสุขภาพแรงงาน
ถึงแม้โรงงานของเราจะแปรรูปจากรัฐเป็นเอกชนแล้ว แต่ท่านเคยพูดไว้ว่าให้บริหารจัดการแบบเดิม เราจึงสานต่อนโยบายประกันสุขภาพแรงงานนี้ต่อไป"
นี่ก็เป็นหนึ่งในสาเหตุหลักที่โรงงานหลายแห่งแปรรูปจากรัฐเป็นเอกชนแล้วคนงานต่างพากันหวาดระแวง เพราะรัฐอาจให้สวัสดิการแก่แรงงานระดับล่างไม่สูงนัก แต่ก็จะให้สวัสดิการพื้นฐานอย่างแน่นอน แต่พอตกไปอยู่ในมือของนายโรงงานเอกชนรายใหม่ก็ไม่แน่แล้ว
จะมีสวัสดิการหรือไม่ เงินเดือนจะถูกลดหรือไม่ ล้วนแล้วแต่จะผิดชอบชั่วดีของเจ้านายเอกชนรายใหม่ที่เข้ามารับช่วง
ตอนนี้รัฐยังไม่มีกฎระเบียบที่บังคับใช้ได้อย่างเข้มงวดและมีประสิทธิภาพ แม้จะมีกฎบางส่วน เจ้าของกิจการเอกชนเพื่อผลกำไรก็อาจทำเพียงต่อหน้าอย่างเรียบร้อยลับหลังทำอีกอย่าง แอบวางแผนเบื้องหลัง ขูดรีดแรงงานอย่างไม่ยั้ง
โชคดีที่เจ้านายของพวกเขาเป็นเจ้านายที่ดี สวัสดิการทุกอย่างยังคงเดิม ไม่ได้ขูดรีดแรงงาน ถึงขั้นเอาชีวิตของแรงงานเป็นสิ่งแรกสำคัญยิ่งกว่าเงินทอง ซึ่งดีกว่านายเหมืองเอกชนหลายรายมาก