ชายสวมแว่นกรอบทองยืนอยู่กับที่ คิ้วขมวดมุ่น กดต่ำลง ใบหน้าเคร่งขรึมถึงขั้นไม่ยอมให้ใครโต้แย้ง ยกมือขึ้นห้ามคนกลุ่มนั้นที่กำลังจะพูดอะไรบางอย่างกับเซี่ยหลี คำพูดที่กำลังจะออกจากปากพวกเขาต้องหยุดชะงัก สีหน้าของเขายังคงเคร่งขรึม น้ำเสียงแข็งกร้าวเย็นชา
"อย่าลืมภารกิจครั้งนี้ของพวกเรา"
สายตากวาดมองไปทั่วใบหน้าของทุกคน ทำให้สายตาที่กร้าวร้าวเหล่านั้นเริ่มหดหู่ลงไปบ้าง จากนั้นจึงเอ่ยขึ้นต่อ "สมบัติโบราณชุดนั้นยังอยู่ในมือของจางเหล่า-ซาน พวกเรายังไม่สามารถเอาของจากเขาได้เลยแม้แต่น้อย
ก่อนหน้านี้ที่พวกเราวางแผนไว้ว่าจะจับภรรยาและลูกสาวของเขา เพื่อใช้ข่มขู่จางเหล่า-ซาน ไม่คิดจะแตะต้องเซี่ยหลี ลูกสะใภ้ของตระกูลลู่ เพราะกลัวว่าจะก่อเรื่องยุ่งยากขึ้นมา
แต่เมื่อคนถูกจับมาถึงมือพวกเราแล้ว เพื่อให้บรรลุเป้าหมาย พวกเราก็ทำได้แค่พลิกสถานการณ์ให้เป็นประโยชน์ เป็นเมียของจางเหล่า-ซานหรือเซี่ยหลีก็ไม่สำคัญ ขอแค่ใช้เซี่ยหลีเป็นตัวต่อ พวกเราก็จะได้ของชุดนั้นจากมือจางเหล่า-ซาน
ของถึงมือ พวกเราก็จะหวนคืนอย่างมีชัย กลับไปเมื่อไหร่ก็จะกลายเป็นวีรบุรุษที่คนทั้งเกาะญี่ปุ่นเคารพนับถือมากที่สุด
แต่ถ้าของไม่ถึงมือ... พวกเราก็คงรู้ดีถึงผลที่จะตามมา พวกเราไม่เพียงแต่ขนสมบัติโบราณกลับไปไม่ได้ ยังต้องใช้ทรัพยากรที่ซ่อนเร้นไว้ในหัวเซี่ยเมื่อหลายปีก่อน รวมถึงเครือข่ายความสัมพันธ์ในหัวเซี่ยอีกด้วย
สิ่งเหล่านี้ ไม่ว่าจะหยิบเอาออกมาอย่างใดอย่างหนึ่ง ก็สามารถโจมตีหัวเซี่ยได้อย่างสาหัสในยามที่เขาอ่อนแอ ครั้งนี้พวกเราใช้ทรัพยากรมหาศาล
ถ้าเครือข่ายความสัมพันธ์และทรัพยากรที่พวกเราวางแผนมาหลายปีเสียหายไปทั้งหมด สร้างความเสียหายใหญ่หลวงต่อแผนการบนเกาะญี่ปุ่น คิดว่าทุกคนคงรู้จักสไตล์การทำงานของผู้ใหญ่ข้างบน พวกเราไม่มีใครได้เรื่องดี ๆ หรอก!"