เช้าวันนี้เซี่ยเจี้ยนกั๋วได้รับข่าวแล้วว่า เซี่ยหลีกับเจ้าแบดเจอร์ทะเลตัวน้อยเมื่อวานนี้ผ่านอะไรมาบ้าง
พอนึกถึงเรื่องที่ลูกสาวตัวเองก่อไว้ ในใจก็ทั้งโมโหทั้งขุ่นเคือง แต่สุดท้ายก็ยังลุกขึ้นเดินไปที่หน้าประตูลานบ้าน เพื่อต้อนรับลูกสาวที่กลับบ้านและหลานชายคนโต
ยังไม่ทันจะถึง ก็เห็นลูกสาวตัวเองอุ้มหลานชายคนโต เหมือนตอนเด็กๆ ถือช่อดอกไม้ถวายพระ นั่นแหละ อุ้มหลานชายสูงๆ แล้วแกว่งไปแกว่งมาอยู่กลางอากาศ หัวใจแทบกระตุกไปอยู่ที่ลำคอ
"ระวังหน่อยสิ อย่าทำเด็กหลุดมือล่ะ!!"
เซี่ยหลีอุ้มเจ้าแบดเจอร์ทะเลตัวน้อย ยิ้มแป้นแล้ววิ่งมาหาพ่อแก่ตรงหน้า ยัดเด็กใส่ในอ้อมอกของพ่อแก่ทันที
"วางใจได้ ฉันแข็งแรงจะตาย อุ้มแบดเจอร์ทะเลสิบตัวยังไหว!"
เจ้าแบดเจอร์ทะเลตัวใหญ่หนักกว่า 30 ชั่ง โดนเซี่ยหลียัดใส่ในอ้อมอกเซี่ยเจี้ยนกั๋ว เซี่ยเจี้ยนกั๋วตกใจกับการกระทำกะทันหันนี้ สะดุ้งโดยไม่รู้ตัว แล้วรีบรั้งตัวเด็กรับเอาไว้อย่างยุ่งวุ่นวาย สีหน้าบิดเบี้ยวไปชั่วขณะ
ถ้าไม่ใช่เพราะเขาออกกำลังกายทุกวันตลอดหลายปีมานี้ สภาพร่างกายยังถือว่าดี เด็กอายุ 5 ขวบแบบนี้โดนยัดใส่อ้อมอกของคนอายุเกือบ 80 แบบนี้ ไม่ว่าใครก็คงทำเด็กหลุดมือแน่นอน!
"เธออายุขนาดนี้แล้ว ยังทำอะไรหุนหันพลันแล่นไม่คิดหน้าคิดหลังอยู่ได้นะ
ถ้าเด็กหลุดมือล่ะจะทำยังไง? อดทนให้มากกว่านี้สักหน่อยไม่ได้หรือไง?!"
เซี่ยหลีไม่สนใจเซี่ยเจี้ยนกั๋ว พอนากน้อยอยู่ในอ้อมอกเซี่ยเจี้ยนกั๋วแล้ว เซี่ยเจี้ยนกั๋วไม่มีทางโยนเด็กลงพื้นเพื่อวิ่งไล่เธอแน่นอน
เธอก้าวยาวๆ เข้าไปในบ้านทันที รีบไปเกาะอยู่ข้างๆ แม่ของตัวเอง แขนเกาะแขนแม่ไว้แน่น หัวซุกคอของหลีซิ่วลี่ แล้วตั้งใจใช้สายตายั่วยุชำเลืองมองเซี่ยเจี้ยนกั๋ว พูดเสียงหวานเย่อหยิ่งว่า "แม่! ดูพ่อสิ หลายวันไม่ได้เจอฉัน พอเจอหน้าก็ว่าฉันทันทีเลย