“ทำไมต้องเป็นกองพันที่ห้า?”
แม้ผู้หญิงตรงหน้านี้จะใช้สายฟ้าได้จริง เขาก็ไม่โง่ถึงขั้นเชื่อว่าเธอเป็นธิดาของเทพสายฟ้าโทร์จริง ๆ หรอก
เรื่องนี้มันช่างแปลกประหลาดเกินไป
สายตาของเขาเลื่อนไปมองเท้าของเซี่ยหลี ไม่เห็นเครื่องจักรผลิตไฟฟ้าใด ๆ คิ้วของเขาขมวดแน่นขึ้นทันที
เซี่ยหลีพูดจากมโนไปเรื่อยอย่างจริงจัง “ทุกคนนัดกันมารวมกันที่นั่น ฉันจะทำอะไรได้?
ฉันแนะนำให้พาฉันไปเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันจะฆ่าคุณตายตรงนี้ แล้วไปจับคนอื่นมาพาฉันไปแทน
คนที่รู้ทางไม่ได้มีแค่คุณคนเดียวหรอก”
ถ้าอ้อนวอนไม่ได้ ก็ต้องใช้มือเปล่าเป็นภาษาสิ
พูดมโนเล่น ๆ ปรับบรรยากาศได้ แต่เธอไม่อยากเสียเวลาที่นี่มากไปกว่านี้
นายทหารคนสนิทจมอยู่ในความเงียบยาวนานยิ่งขึ้น
เขารู้มาตลอดว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่คนดีอะไร! ยิ่งไม่มีทางเป็นธิดาของเทพสายฟ้าโทร์!
เปิดปากมาก็บอกจะตีจะฆ่า บอกว่าเธอเป็นเทพร้ายยังจะเข้าท่ากว่า!
แต่ในใจเขาก็รู้ดีว่าสิ่งที่ผู้หญิงคนนี้พูดเป็นความจริงทั้งหมด
ถ้าเขาไม่พาเธอไป เธอก็ฆ่าเขาแล้วหาคนอื่นมาพาไปได้
เรื่องแบบนั้นไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลย
“ได้ ฉันจะพาคุณไป แต่คุณต้องสัญญาว่าจะไม่ฆ่าฉัน”
เซี่ยหลีขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเล่น ๆ “ถ้าคุณให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่ ฉันก็จะไม่ฆ่าคุณ”
พูดจบ เธอยื่นสมุดที่ใช้จดบันทึกประจำวันให้นายทหารคนสนิท
“คุณวาดแผนที่ภายในเขตทหารที่ห้าให้ฉันก่อน
ถ้าหลังจากนี้ฉันพบว่าคุณวาดมั่ว ไม่ว่าคุณจะหนีไปสุดขอบฟ้าไหน ฉันก็จะตามไปฆ่าคุณให้ได้