นี่คือครั้งแรกที่เซี่ยหลีบังคับให้คนรอบข้างต้องเลือกข้าง
ก่อนหน้านี้เธอปล่อยให้คนรอบตัวใช้ชีวิตแบบอิสระ ไม่เคยคิดจะแย่งชิงอำนาจผลประโยชน์เลย เพื่อนฝูงจะทำอะไรก็ตามใจ ขอให้เอาชีวิตเธอไม่ได้ก็ไม่มีปัญหา
หลักการของเธอก็คือไม่มีอะไรที่พูดไม่ได้ให้คนอื่นฟัง พวกคุณจะทำอะไรก็ตามสบาย
แต่เมื่อถึงเวลาต้องลงมือทำเรื่องใหญ่จริง ๆ คนในสังกัดที่ไม่เป็นเอกภาพจะกลายเป็นปัญหาใหญ่มหึมา
แถมเธอก็ไม่อาจต้องคอยระแวงคนใต้สังกัดตลอดไปได้ ที่เห็นหน้าเป็นพนักงานอารักขาของเธอ แต่ความจริงแล้วไม่ฟังคำสั่งเธอ กลับฟังแต่เจ้านายที่ยืนอยู่เบื้องหลัง
ถึงเธอจะมั่นใจว่าไม่มีใครเอาชีวิตเธอไปได้ แต่ถ้าวันหนึ่งอยากทำสักอย่างแล้วสั่งใครไม่ได้เลย หรือแย่กว่านั้นคือถูกคนสนิทแทงข้างหลัง เธอจะไปร้องทุกข์ให้ใครฟัง
เฉอสงเหมย์กับเหอจวิน สองคนที่เป็นรุ่นเก่าคนเก่าของเซี่ยหลีไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว ทั้งคู่เป็นฝ่ายตอบคำตอบออกมาก่อนทุกคน
เฉอสงเหมย์มีสีหน้าจริงจังพูดกับเซี่ยหลีว่า "ผู้การ วันที่ผม/ฉัน... วันที่ฉันอยู่เคียงข้างคุณ ฉันก็คือทหารของคุณในวันนั้น"