ริชาร์ดมองบ้านที่โล่งเป็นว่างก็อ้ำอึ้งไปตามๆ กัน แต่อ้ำอึ้งไม่ได้แปลว่าสมองจะอ้ำอึ้งตามไปด้วย
เมื่อได้ยินอีกฝ่ายจะผลักความรับผิดชอบมาให้ตัวเอง เขาถึงกับหน้าบูดบึ้งโกรธ รีบสวนกลับทันควัน
"อย่ามาพูดเพ้อเจ้อ! ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้อยู่ฝ่ายเดียวกับฉัน! นั่นมันคนหัวเซี่ยผิวเหลืองชัด ๆ!!"
พูดไปเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ เขาจึงเพิ่มเสียงอธิบายว่า "ผู้หญิงคนนั้นขับเคลื่อนไฟฟ้าได้เหมือนแฟลชในการ์ตูนเลยนะ!
บางทีเธออาจมีวิธีพาของทั้งบ้านหายไปได้ก็ได้!"
หัวหน้ายามได้ยินดังนั้นก็มั่นใจได้เลยว่าคนนี้คือผู้ร่วมกระทำในการลอบขโมยคลังแสง
มุมปากของเขายกยิ้มเยาะอย่างเหยียดหยัน "โกหกแบบนี้คุณเชื่อเองไหมล่ะ?
ไม่ต้องเล่าให้ฉันฟังมากมายหรอก ไปเล่าให้ชัด ๆ กับผู้พิพากษาที่ศาลทหารเถอะ!"
ขอแค่คนนี้ยังรักษาสภาพจิตใจแบบนี้ไว้ได้ เขาก็หนีความรับผิดชอบได้เกือบทั้งหมดแน่นอน!
เซี่ยหลีนอนแอบฟังบทสนทนาอยู่บนหลังคาสักพัก ก็เลิกสนใจที่จะฟังต่อ