เด็กสาวอ่านต่อจนจบที่เหลืออีกหลายสิบชิ้น ซึ่งโดยพื้นฐานแล้วล้วนเป็นงานประเภทที่ดูแล้วไม่รู้สึกอยากอ่านต่อ เพราะไม่มีการแต่งเสริม ไม่มีภาพเร้าใจให้ลุ้นระทึก ไม่มีการถ่ายทอดอารมณ์หรือยกระดับความคิด บางชิ้นแม้กระทั่งไม่มีตอนจบ คือ "ขยะบทความ" ที่ปกติหนังสือพิมพ์ของพวกเธอจะไม่ลงเผยแพร่เลยด้วยซ้ำ แต่คิ้วของเธอกลับขมวดมั่นขึ้นเรื่อย ๆ
เธอเงยหน้ามองแชลี่ แล้วเอ่ยถามออกมาอย่างกลั้นไม่ได้ "แล้วต่อจากนั้นล่ะ? ตอนจบคืออะไร? พวกคนเหล่านี้ถูกจับกุมหรือยัง?"
เซี่ยหลีมองเด็กสาวที่หน้าตากระวนกระวายใจ ราวกับคนที่อ่านนิยายเศร้าแล้วโมโหจนอยากชกทะลุจอไปฟาดพระเอกนางเอกให้หนักแน่น และรอเพียงจะเห็นตอนจบแบบสะใจ จนใบหน้าบูดบึ้งไปหมด นางก็หัวเราะเบา ๆ หนึ่งเสียง
"โอ๊ะ คนยังไม่ถูกจับเลย เพื่อเอาไว้เหยื่อล่อน่ะสิ"
เด็กสาวลืมตาโต มองแชลี่ด้วยสายตาไม่กล้าเชื่อ "งั้น...ทั้งหมดนี่เป็นเรื่องจริงยังงั้นเรอะ!!?"