เซี่ยหลีตกใจกับคำว่า "ขบวนรถพิเศษ" อย่างมาก แล้วเงยหน้ามองผู้ตรวจการกองพลหวงอย่างเงียบ ๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความหม่นหมองใจ ก่อนเอ่ยออกมาอย่างจริงใจว่า "รอบหน้าฉันขอเดินทางด้วยตัวเองดีกว่า"
ผู้ตรวจการกองพลหวง: ……ยังจะเดินเองอีก วัน ๆ คิดไปเรื่องเป็นพันเป็นล้าน ไม่เห็นคิดจะบินขึ้นฟ้าไปเลยหรือไง!
ผู้ตรวจการหวงชื่นชมผู้บังคับบัญชาอย่างเซี่ยหลีอย่างจริงใจ ผู้ซึ่งในใจมีแผนสารพัดไม่ซ้ำหน้า ออกเดินทางทีไรก็เจอเรื่องไม่คาดฝันสารพัด กลางทางกลายเป็นการโจมตีสารพัดรูปแบบ ผ่านกระบวนการกลาง ๆ ที่เหลือเชื่อ สุดท้ายกลายเป็นวิธีแก้ปัญหาที่ไม่มีใครคาดคิด
เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมสถานการณ์ถึงเป็นแบบนี้ แม้รู้ก็ควบคุมอะไรไม่ได้เลย ไม่ว่าเรื่องจะง่ายแค่ไหนที่เธอเริ่มต้น สุดท้ายกลายเป็นภาวะยุ่งยากซับซ้อนเสมอ บางทีแม้ขึ้นอยู่กับอิสราเอลทั้งประเทศยังกดไม่อยู่เลย