เซี่ยหลีไม่ได้ใส่ใจเมิ่งอวิ้นไหลที่ทำได้แค่ปากเก่งเลยสักนิด
ถ้าไม่ใช่เพราะอีกฝ่ายพูดพาดพิงถึงเธอ เธอก็คงไม่ช่วยหลี่เย่เฉิงโต้เถียงด้วย
ตอนนี้ในหัวของเธอเต็มไปด้วยความคิดเรื่องการไปชมสนามบินที่กำลังจะเกิดขึ้น
ยังไงซะต่อไปเธอก็ไม่ได้อยู่ที่นี่ ผลกระทบต่อเธอก็ไม่มากนัก
ทั้งคู่กินข้าวเย็นเสร็จ เซี่ยหลีก็ถูกหลี่เย่เฉิงส่งกลับโรงแรมรับรองชั่วคราว
ก่อนจะจากกัน หลี่เย่เฉิงพูดกับเซี่ยหลีว่า "ถึงตอนนี้จะเลิกงานแล้ว แต่ทุกคนยังทำกิจกรรมกันอยู่ข้างนอก
เดี๋ยวพอช่วงกลางคืนดึกหน่อย ฉันจะมารับเธอไปเอง"
เซี่ยหลีไม่มีข้อขัดแย้งอะไรกับเรื่องนี้ พยักหน้าเบา ๆ
"ได้ ฉันรอข่าวจากเธอ"
ทั้งคู่แยกย้ายกัน เซี่ยหลีเหลือบมองสีท้องฟ้าด้านนอก
ยังสว่างจ้าอยู่
คิดไปคิดมา ก็ตัดสินใจล้างหน้าแล้วขึ้นเตียงนอน
คืนนี้บางทีอาจต้องชมไปจนดึก ขอพักผ่อนให้เต็มที่ก่อนดีกว่า