เซี่ยหลีเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย นับเป็นครั้งที่สองในวันนี้ที่เธอรู้สึกใจสั่น หลังจากที่ถูกเรียกด้วยชื่อเสียงว่า "ป้าเซี่ย" ทั้งที่อายุยังน้อย
มือของเธอเลื่อนจากการเชิดคางขึ้นมาเป็นการหยิกแก้มอีกฝ่ายอย่างไม่เกรงใจ สายตาเต็มไปด้วยอำนาจข่มขู่ น้ำเสียงเย้ายวน "ฉันจะไปหาเรื่องครูของเธอ?
เจ้าหนูน้อย ขอให้เธอได้คิดทบทวนคำพูดใหม่อีกรอบ"
เซี่ยต้าเป่าที่แก้มถูกหยิกจนเจ็บ: ...
ป้าสาวเอ๊ย จุดสนใจของเธอมันดูจะผิดไปหน่อยหรือเปล่า?
เซี่ยต้าเป่ากำลังจะเอ่ยปลอบป้าสาวของตัวเองที่กำลังจะระเบิดอารมณ์อยู่รอมร่อ
"ก๊อก ก๊อก ก๊อก"
เสียงเคาะประตูหน้าบ้านดังขึ้นอย่างกะทันหัน
เซี่ยหลีไม่มีเวลาสนใจเซี่ยต้าเป่า เธอเหลือบตามองเขาแล้วพูดทิ้งท้าย "เธอยืนรออยู่ตรงนี้แหละ" แล้วก็เดินไปเปิดประตู
พอเปิดประตู เซี่ยหลีก็เห็นพี่สะใภ้ไป๋ยืนอยู่หน้าประตูด้วยสีหน้าครุ่นคิดเล็กน้อย รู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง
"พี่สะใภ้ มาหาฉันตอนดึกขนาดนี้มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?"
พี่สะใภ้ไป๋มองเซี่ยหลี แล้วสายตาก็เผลอเลยไปเห็นเซี่ยต้าเป่าที่กำลังยืนก้มหน้าอยู่ในสนามหน้าบ้าน ท่าทางเหมือนกำลังรอฟังคำสั่งสอน รู้สึกได้ทันทีว่าเสี่ยวเซี่ยคงกำลังอบรมลูกที่บ้านเช่นกัน
จึงพูดขึ้นว่า "ที่มาหาเธอวันนี้ก็มีเรื่องจริง ๆ
เด็ก ๆ ในบ้านเรากับเด็ก ๆ ในโรงงานทะเลาะกันไม่ใช่เหรอ ฉันมาครั้งนี้ก็อยากให้เธอไปด้วยกัน จะได้ไปหารือกับพ่อแม่เด็กคนอื่น ๆ ว่าเรื่องนี้ควรจัดการยังไงดี"