เซี่ยหลีเพิ่งก้าวเข้าประตูไป ก็เห็นคนทั้งห้องวิจัยหมายเลข 2 กำลังหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน
แม้รอยยิ้มเหล่านั้นจะไม่ได้มีความอาฆาตแค้นอะไรปนอยู่ แต่มองยังไงก็คือการหัวเราะเยาะ
เซี่ยหลีถูกพวกเขาหัวเราะจนรู้สึกแปลก ๆ ไปหมด สายตามองคนกลุ่มนั้นอย่างประหลาดใจ
หลิวเช่าอิงเม้มริมฝีปากแล้วเดินเข้าไป ดึงเซี่ยหลีเดินเข้าไปข้างใน น้ำเสียงแฝงรอยยิ้มเยาะ ๆ พูดว่า "เซี่ยคนนี้ทำให้ห้องฟิสิกส์ของเราขึ้นหน้ามีตา"
ฉันศึกษาวิชาฟิสิกส์มานานขนาดนี้ เพิ่งจะรู้ว่าคนในห้องวิจัยฟิสิกส์ของเรานี่ดังขนาดนี้เชียวเหรอ"
ซือชิวอวี้ก็มองเซี่ยหลีด้วยแววตายิ้ม ๆ พลางกลั้นหัวเราะพูดว่า "จริงด้วยสิ"
ได้ยินว่าพอเธอก้าวเข้ามาในสถาบันวิจัย ก็มีคนจากสองห้องวิจัยไปรอขวางอยู่ที่หน้าประตูใหญ่ ให้ลาวเจ้า สองตาเฒ่านั่นเกือบจะชกกันกลางประตูเลย"
พูดจบ ก็ทำท่าเหมือนชื่นชมมาก พยักหน้าให้เซี่ยหลี "ทำชื่อเสียงให้ห้องวิจัยฟิสิกส์เราจริง ๆ นะเนี่ย!"
คนที่เหลือในห้องวิจัยหมายเลข 2 ได้ยินพวกเขาพูดแบบนั้น ก็พากันหัวเราะตามไปด้วย
เวินซูอวี้อดยิ้มไม่ได้ พูดเสริมว่า "ใช่สิ คนในห้องวิจัยอื่น ๆ ตอนนี้แซวกันว่า ห้องวิจัยฟิสิกส์ของเราเกือบจะกลายเป็นฝ่ายพลาธิการใหญ่ของห้องวิจัยอื่น ๆ ไปแล้ว"
แผนกผลิตยาไม่มีเซี่ยวันเดียวไม่ได้เลยนะ!"
เสี่ยวลวี่ จากห้องผลิตยาไปรอขวางหน้าประตูทุกวัน ทั้งสถาบันวิจัยไม่มีใครไม่รู้ เกือบทุกวันมีคนมาดูเรื่องสนุก