เซี่ยหลีได้ยินถ้อยคำของลู่ติ้งหยวนแล้ว สีหน้าเหมือนถูกสุนัขไล่กัด รู้สึกหมดคำจะพูดในใจ
พูดพุ่งออกไปโดยไม่ทันคิด: "เรื่องนี้จะไปเกี่ยวกับฉันได้ยังไง? ฉันอยู่เกาะใต้ทั้งปีแทบไม่ได้ออกไปไหนเลย ครั้งนี้ที่ไปกับต้าเป่าซื้อเสื้อผ้า เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ออกจากเกาะใต้ตั้งแต่มาเกาะใต้!"
"อีกอย่าง เรดาร์ป้องกันภัยทางอากาศควรจะอยู่ในความดูแลของสำนักงานอุตสาหกรรมกลาโหมไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงเป็นกองพลเกาะใต้เป็นคนพูดได้?"
ให้ตายเถอะ ตั้งแต่เธอมาอยู่เกาะใต้ เธอทำตัวดีเหลือเกิน เพราะไม่รู้ทาง จึงอยู่แต่ในบ้านแทบไม่ค่อยออกไปไหน
สิ่งที่ปิดบังได้ก็ปิดบังหมดแล้ว ต่อให้เป็นคนในกองพลเดียวกันก็ไม่มีใครสงสัยตัวตนของเธอเลยด้วยซ้ำ ไม่มีทางมีใครพบสิ่งที่ผิดปกติของเธอได้
ต่อให้อยากตามหาสิ่งของที่พ่อของเธอซ่อนไว้ ก็ควรจะมาที่เกาะใต้เพื่อหาพ่อของเธอ ไม่ใช่มาเฝ้าดูเธอตลอด แล้วฉวยจังหวะที่เธอออกจากเกาะใต้มาหาเธอต่างหาก?
ลู่ติ้งหยวนได้ยินก็ตกอยู่ในความเงียบอันน่าประหลาด
"สาเหตุที่แท้จริงยังระบุไม่ได้ แต่ตอนนี้มั่นใจแล้วว่าพวกเขาเป็นพวกนิยมเหมา"