เซี่ยหลีตบไหล่หญิงสาวคนนั้นเบาๆ เพื่อให้เธอปรับอารมณ์ให้ดีขึ้น
หลังจากนั้นหลายคนก็คุยกันเรื่องเรื่อยเปื่อย ล้วนเป็นหัวข้อที่เบาสมองทั้งนั้น
ผู้โดยสารในรถส่วนใหญ่เป็นภรรยาทหาร รวมถึงทหารไม่กี่นาย พวกเขาคุ้นเคยกับเซี่ยหลีเป็นอย่างดี ทุกคนคุยกันอย่างถูกคอ
"แคร่ก~"
รถบัสจอดเทียบป้าย
เซี่ยหลีมองออกไปข้างนอก แล้วพูดกับคนข้างๆ ว่า "ถึงแล้ว ลงไปก่อน เดี๋ยวขึ้นเรือแล้วค่อยคุยกันต่อ"
ทุกคนได้ยินก็ไม่มีใครพูดอะไร
เดี๋ยวบนเรือต้องนั่งอีกหลายชั่วโมง แทนที่จะนั่งเบื่อๆ ก็คุยกันเพลิดเพลินกว่า
เซี่ยหลีมองขาที่เดินกะเผลกของเฉินเจินเจิน แล้วเอ่ยถาม "ให้ฉันพยุงเธอไหม?"
เฉินเจินเจินเห็นพี่สาวสวยสุดเก่งกาจยอมเสนอจะพยุงตัวเอง หัวใจดวงน้อยก็เต้นไม่เป็นจังหวะทันที รีบโบกมือปฏิเสธ
"ไม่เป็นไรๆ แผลแค่นี้ไม่ต้องใส่ใจ ฉันเดินเองได้"