ลู่ติ้งหยวนไม่ใช่คนไม่รู้บุญคุณคุณโทษ เชี่ยลีถึงขั้นทำได้ถึงตอนนี้ ส่วนใหญ่ก็เพราะเขา
การที่เมื่อครู่เธอปฏิเสธข้อเสนอของชายใบหน้ามีแผลเป็นตรงหน้าโดยไม่ต้องคิดแม้แต่วินาทีเดียว ก็เพื่อเป็นการออกหน้าให้เขา
อีกทั้งระหว่างเธอกับพวกนี้ก็มี 'บาดหมางที่ตามล่าสังหารกัน' เขาจะไปขัดความห่วงใยดี ๆ ที่เชี่ยลีเพิ่งแสดงออกมา เพียงเพราะทางเลือกของตัวเองก็ไม่ได้
เชี่ยลีเองเมื่อครู่ยังคิดว่าทั้งสองฝ่ายเอาด้วยกันแล้ว ไม่มีอะไรเกี่ยวกับเธอ จะได้ยืนมองความครึกครื้นข้าง ๆ อยู่เฉย ๆ แต่แล้วเธอก็รู้สึกได้ว่าชายที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เอี้ยวหน้ามามองเธอ
เชี่ยลี: ???
เชี่ยลีเอี้ยวหน้าไปสบตากับลู่ติ้งหยวน ใบหน้าเต็มไปด้วยความงงงันชัด ๆ ราวกับเขียนคำว่า "มองอะไรของฉัน?"
กระทั่งปล่อยเสียงฮึ่งเบา ๆ ที่ฟังไม่รู้เรื่องออกมา: "เอ๋?"
ลู่ติ้งหยวนที่ถือบทเป็นคนแค้นลึกล้ำสุดขั้ว แต่กลับได้ภรรยาที่ไม่ชอบยุ่งเรื่องใคร แล้วชอบดูความครึกครื้นของคนอื่น: …
เขาอยากจะบ่นอุบออกมาเต็ม ๆ ว่า: เอ๋อะไรนักหนา?
แต่ก็เพียงเลิกสายตากลับอย่างเงียบ ๆ แล้วหันไปมองตอดา