เซี่ยหลีเงียบ สายตาจับจ้องไปที่ใบหน้าของเซี่ยเจี้ยนกั๋วซึ่งมีผมสีดอกเลาที่ขมับเริ่มงอกขึ้น
เธอยังจำได้ ตอนที่เธอทะลุมิติเข้ามาใหม่ ๆ ตอนที่เห็นเซี่ยเจี้ยนกั๋วซึ่งมีหน้าตาเหมือนพ่อในชาติก่อนทุกอย่าง ชายผู้นั้นยังหนุ่มมาก ขมับไม่มีผมหงอกสักเส้นเลย
แค่ช่วงเวลาสั้น ๆ ไม่กี่ปี เขากลับมีผมสีขาโผล่อยู่ที่ขมับ รอยย่นที่หางตาก็เริ่มเห็นชัดขึ้น คนยังคงเคร่งขรึมเหมือนเดิม แต่ในการไล่ตามหักเอาชนะกันกับเขามา เธอรู้ดีว่า พละกำลังของเขาลดลงไปมากแล้ว
โดยไม่รู้ตัว เขาก็แก่ลงไปแล้วมากขนาดนี้แล้วสินะ
นานที เซี่ยหลีถึงได้พูดว่า "ฉันไม่เหมือนพวกเธอ ฉันไม่ได้มีจิตศรัทธาที่เข้มแข็งแบบนั้น
สิ่งที่ทำออกมาตรทุกอย่างไม่ได้มีไว้เพื่อเพื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง ไม่เว้นแม้แต่หัวเซี่ยเอง
ถ้าหากเธอยังคงดำรงตำแหน่งสูงอยู่ถึงต่อให้ฉันจะความสามารถกับตัว ฉันก็ยังเลือกที่จะอยู่บ้านเสือนอนกิน ไม่ยอมทำอะไรเลย