ตอนนี้เวลาคือการแย่งชิงทุกวินาที แม้แต่หนึ่งวินาทีในคืนนี้ก็อาจเป็นวินาทีที่หมุดบนเสาสะพานร้าวฉาน หรือกระทั่งเสาสะพานพังทลายทั้งต้น ทุกคนต้องรีบคิดหาวิธีรอดออกจากสถานการณ์นี้ให้ได้ทันที ไม่เช่นนั้นสิ่งที่รออยู่ข้างหน้าคือความตาย
ถ้าอยู่บนบก กระโดดลงจากรถอาจยังมีชีวิตรอด แต่นี่คือหน้าผาสูงนับร้อยวา ถ้ากระโดดลงไป สิ่งที่รออยู่ก็มีแต่ทางตาย
เส้นประสาทของทุกคนตึงเครียดจนถึงขีดสุด ความสิ้นหวังแผ่ซ่านขึ้นพร้อมกันในสามคันรถ
เซี่ยหลีไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว ใบหน้าตึงเครียด พุ่งตรงไปที่หน้าต่างรถอย่างรวดเร็ว ยกมือขึ้นผลักหน้าต่างเปิดออกในเสี้ยววินาที
ใต้หมอกสีเหลืองมืด พายุหมุนพัดพาหมอกขาวโพลนซู่เข้าท่วมทั้งตู้รถในพริบตา ลมแรงจนคนในตู้รถต้องโค้งตัวเล็กน้อย ยกมือขึ้นบังหน้าเพื่อกันลมพายุที่พัดเข้ามา เพียงเท่านี้จึงจะยืนตรงได้อย่างหวุดหวิด
แม้กระนั้น ทุกคนก็ยังถูกลมฟาดจนหน้าปวดแสบ ไอน้ำลอยคลุ้งจับที่ใบหน้า เสื้อผ้าเปียกชื้นเหนียวเหนอะหนะจนทรมาน แม้แต่การหายใจยังกลายเป็นเรื่องยากลำบาก
เซี่ยหลีไม่สนใจสิ่งเหล่านั้น เธอใช้สองมือกำขอบหน้าต่าง แอ่นตัวส่วนบนทั้งหมดออกไปนอกขอบหน้าต่าง
ลมแรงพัดผมของเธอฟาดเข้าหน้าโดยตรง เสื้อผ้ากระพือสั่นเป็นจังหวะ ถูกลมปลิวว่อนไปทุกทิศ
ท่าทางของเธออันตรายเกินไป จนคนในขบวนรถตกใจกันทั้งหมด
"ระวัง!"
ลู่ติ้งหยวนอุ้มเด็กแน่น ก้าวยาวสุดชีวิตพุ่งไปที่หน้าต่าง ฉวยแขนของเซี่ยหลีไว้แน่น เพื่อไม่ให้เธอพลาดลงไปนอกหน้าต่าง สีหน้าเต็มไปด้วยความวิตก
คนที่เหลือก็รีบวิ่งมาข้างตัวเซี่ยหลีทันที ดึงร่างของเธอเอาไว้ กันไม่ให้เธอตกลงไปจริง ๆ
ชั่วขณะนั้น ในตู้รถที่ไม่มีเชือกนิรภัยสักเส้น เซี่ยหลีกลับเหมือนถูกดึงเอาไว้ด้วยเชือกนิรภัยหลายสิบเส้นพร้อมกัน ขยับร่างแม้แต่นิดเดียวก็ยากเย็น