เซี่ยหลีเห็นแบบแผนการทำตัวของโหงวชาวฉุนแล้ว ก็รู้ได้ทันทีว่าไอ้ตัวดีนี่เป็นพวกเจ้าเล่ห์ตัวเก๋า ยิ่งกว่านั้นยังเป็นพวกเจ้าเล่ห์ตัวเก๋าที่คิดหาทางหาประโยชน์เข้าตัวอยู่ร่ำไป เธอจึงไม่มีความอยากจะปฏิสันถารกับเขาต่ออีก
ตอนนี้สองคนนี้พูดกันไม่มีใครจริงใจ พูดมากไปก็เสียเวลาเปล่า ๆ
เซี่ยหลีหันหน้าไปมองตั้งวั่นจัว "สองท่านเข้ามาพูดกันข้างในเถอะ"
ตั้งวั่นจัวตอบว่า "ได้"
ทั้งสามคนเดินเข้าบ้านไปอย่างรวดเร็ว
ภายในห้องรับกว้างขวาง เหลือเพียงเซี่ยหลีกับชายชราสองคนจากมหาวิทยาลัยหลวงเท่านั้น
ทั้งสามนั่งลงริมโต๊ะชา เซี่ยหลีนั่งฝั่งหนึ่ง อีกสองคนชายชรานั่งอีกฝั่ง
ตั้งวั่นจัวมองดูเซี่ยหลีแล้วรู้สึกว่าเธอไม่น่าจะใช่คนปากร้ายจิตใจคับแคบ พูดจาไม่รู้เรื่อง ก็ไม่ใช่พวกหลงตัวเองไม่ยอมสื่อสารกับใคร เขาจึงพินิจความประสงค์ของตนเองก่อนเอ่ยปาก
"ผมทราบว่าสหายเซี่ยหลีเพิ่งกลับมาถึงเมืองหลวง ตารางงานคงยุ่งไม่น้อย การที่ผมตั้งใจมารบกวนก็รู้สึกว่าไม่สมควรจริง ๆ