บังคับให้ไปชนบท? ภรรยาทหารนักวิจัยขนของบ้านแกจนเกลี้ยง

ตอนที่ 1010 เซี่ยหลี ขอแค่ฉันหน้าก็พอ คนอื่นก็ขู่ฉันไม่ได้

4 นาที· 973 คำ

เสียงของผู้บัญชาการกองพลหลิวดังขึ้นอีกหลายระดับจนสั่นเล็กน้อย "นี่คือแบบแปลนเครื่องบินรุ่นใหม่หรือ?"

แม้เขาจะอ่านแบบแปลนเครื่องบินไม่เป็น แต่เซี่ยหลีก็ทำเครื่องหมายสมรรถนะของเครื่องบินไว้ข้างๆ แบบแปลนเพื่อให้เขาดูเข้าใจ รวมถึงผลลัพธ์ในอุดมคติที่คาดว่าจะได้เมื่อผลิตตามแบบแปลนนี้และนำไปใช้จริงในสนามรบ

ดีกว่าเครื่องบินเจ-7 สองลำสุดที่รักที่เขาจอดเก็บไว้ในคลังเป็นไหนๆ

ไม่สิ ไม่ใช่แค่ดีกว่าเท่านั้น แต่คือเทียบไม่ติดเลย

เซี่ยหลีพยักหน้าอย่างไม่สะทกสะท้าน น้ำเสียงก็สงบมากเช่นกัน

"ใช่ แบบแปลนนี้ยังไม่ได้ออกแบบเสร็จ"

"พอออกแบบเสร็จ ต่อให้เป็นระดับอุตสาหกรรมของหัวเซี่ยในตอนนี้ก็สามารถผลิตได้ทันที"

"ถ้าฉันไปสนามรบก็จะเลือนหายไปจากสายตาของทุกคนได้อย่างสิ้นเชิง"

"คนอื่นก็จะคิดว่าฉันไปสนามรบแล้ว ที่จริงก็ไม่ได้ได้รับความสนใจจากกองทัพและเหลยคงมากขนาดนั้น ให้พวกเขาอย่าจับจ้องฉันอีกต่อไป"

"ขอแค่ใช้แบบแปลนนี้ให้เป็นประโยชน์ ก็จะสามารถแยกตัวตนของฉันกับเหลยคงออกจากกันได้อย่างสิ้นเชิง"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป