บังคับให้ไปชนบท? ภรรยาทหารนักวิจัยขนของบ้านแกจนเกลี้ยง

ตอนที่ 2913 ตัดหญ้าแต่ไม่ถอนรากถอนโคน ภัยร้ายย่อมงอกงามไม่รู้จบ

4 นาที· 977 คำ

เมาเมารู้มาตลอดว่าอีกฝ่ายเป็นคนใจแข็งเชื่อมั่นในสิ่งที่ตัดสินใจไปแล้ว เมื่อเห็นเตาต้าเตาไม่ยอมจากไป สุดท้ายก็ได้แต่ถอดใจถอนหายใจ

“ขอให้โชคดี”

ทั้งสองออกจากหมู่บ้านหลักแล้วแยกย้ายกันไปคนละทาง

ด้านในถ้ำ

เหล่าทหารกำลังทำบัญชีเสบียงที่ขนออกจากถ้ำมาได้หลายวันนี้

เซี่ยหลีนั่งยองอยู่ข้างกองของกองหนึ่ง พร้อมพลาดันคนสนิทอีกไม่กี่คนตรวจนับกระป๋องเนื้อที่ยึดมาได้เป็นภูเขา

เธอคัดกระป๋องเนื้อทีละกระป๋อง กระป๋องไหนดูว่าน่าจะอร่อย กระป๋องไหนไม่เคยกินมาก่อนก็แยกออกมาไว้ข้าง ๆ ไว้รอเปิดชิมกันสักครู่

เมื่อมองเห็นตัวอักษรบนกระป๋องที่หยิบขึ้นมาทีใหม่ซึ่งเธออ่านไม่ออกเสียทีเดียว แถมยังไม่เคยเห็นหน้าตาแบบนี้มาก่อน เธอก็ทำหน้าเบ้ใส่กระป๋องนั่นเต็มไปหมด

“โห หมู่บ้านที่เรากวาดล้างเมื่อคืนนี่มันเทรนด์จริง ๆ เลยนะ!

กระป๋องเฉย ๆ ก็กว่า 30 แบบ ตัวหนังสือแบบนี้ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนเลย กระป๋องมันอร่อยขนาดนั้นเลยเหรอ?”

เธอย้ายมาจากโลกหลังหายนะก็มีนิสัยสะสมของอยู่แล้ว คนที่มีนิสัยแบบนี้เธอเจอมาก็เยอะ เก็บอะไรมาก็ตาม แต่คนที่สะสมกระป๋องอาหารนี่เธอเจอเป็นครั้งแรกจริง ๆ!

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป