เซี่ยหลี่กับลู่ติ้งหยวนในฐานะพ่อแม่มือใหม่ อาจจะไม่ค่อยน่าเชื่อถือนักในเรื่องการเลี้ยงลูก แต่ก็ไม่ได้แปลว่าทั้งสองไม่ใส่ใจลูก
ระหว่างที่น้อยไหล่ทะเลหลับอยู่ ลู่ติ้งหยวนกับเซี่ยหลี่ก็ได้สืบเรื่องที่เกิดขึ้นในโรงเรียนอนุบาลตอนเช้าวันนี้จนแจ่มชัดหมดทุกประเด็นแล้ว ทั้งคู่จึงรู้ดีว่าเช้าวันนี้น้อยไหล่ทะเลต้องเผชิญชีวิตที่ 'ลำบากยากลำบาก' เพียงใดเพราะหน้าตาน่ารัก
เด็ก ๆ ล้วนเป็นสัตว์แห่งสายตาที่บริสุทธิ์ที่สุด ชอบสิ่งที่สวยงาม และไม่แสร้งทำเป็นไม่สนใจเลยสักนิด
เด็กในห้องเรียนมากกว่าครึ่งเคยเข้าไปทักทายกับเขา ในจำนวนนี้มีมากกว่าครึ่งที่เมื่อถูกปฏิเสธก็ไม่ว่าจะร้องไห้โวยวาย หรือข่มขู่ หรือใช้กลเม็ดเล็ก ๆ ของตัวเองพยายามดึงดูดความสนใจของน้อยไหล่ทะเลต่อ
อีกส่วนน้อยที่เหลือ ก็เพราะน้อยไหล่ทะเลไม่ยอมพูดด้วย ต่างทำหน้าบูดยาว แล้วเดินกลับไปด้วยความโกรธ
โดยรวมแล้ว ประสบการณ์ที่อนุบาลสำหรับน้อยไหล่ทะเลไม่ใช่ประสบการณ์ที่แสนวิเศษอะไรเลย
เมื่อถูกแม่พูดถึงเรื่องน่าอายเรื่อง 'ล้วงของในกระเป๋ากางเกงคนอื่น' หูทั้งสองข้างของน้อยไหล่ทะเลก็แดงซ่านขึ้นมาทันที
ไม่ใช่แค่หูแดง แม้แต่ใบหน้าก็แดงก่ำ ไม่รู้ว่าเพราะอายหรือเพราะโกรธกันแน่ รวมแล้วเหมือนกับตอนพ่อของเขาอายตอนนั้นเป๊ะทุกอย่าง
เขาทำหน้านิ่ง จ้องมองแม่ด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูชอบธรรมเต็มที่ว่า "น้อยไหล่ทะเลไม่ได้ทำ!"
เซี่ยหลี่กลั้นขำ "งั้นเธอก็ต้องตั้งใจเรียนให้ดี ๆ เพื่อพิสูจน์ว่าเธอเรียนตามชั้นก่อนวัยเรียนทัน พ่อกับแม่จะได้ส่งเธอไปเรียนชั้นก่อนวัยเรียน ไม่ต้องไปอยู่กับพวกเด็กที่ยังไม่รู้อะไรเลยอีก"