ผู้บัญชาการกองพลหลิวตกใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเงียบไป
ลู่เจิ้นตงไม่ใช่ใครอื่น เขาคือปู่ของลู่ติ้งหยวนนั่นเอง
นับตั้งแต่ลู่ติ้งหยวนเสียชีวิตในสนามรบ ไม่มีใครในตระกูลลู่คนไหนกดดันเขาผู้อนุญาตให้หลานชายของพวกเขาขึ้นสนามรบเลยแม้แต่คนเดียว และไม่มีการแสดงท่าทีใด ๆ ออกมา
เหมือนกับครอบครัวทหารทั่วไปที่โศกเศร้าเสียใจกับการเสียชีวิตอย่างกล้าหาญของลูกหลานของตน แต่ก็เข้าใจกองทัพเป็นอย่างดี ไม่เคยสร้างปัญหาให้เลยแม้แต่น้อย
ไม่ติดต่อกันมานานขนาดนี้ แล้วจู่ ๆ ก็โทรมาทำไมกัน?
ผู้บัญชาการกองพลหลิวเผชิญหน้ากับครอบครัวของทหารที่เสียชีวิตในสนามรบภายใต้การนำของเขา ยังให้ความเคารพเป็นอย่างมาก
ยิ่งไปกว่านั้น อีกฝ่ายยังเป็นท่านแม่ทัพ เมื่อเขาพูดอีกครั้ง น้ำเสียงก็อ่อนลงไปมาก
"คุณโทรมามีธุระอะไรหรือเปล่า?"
"ถ้าจะมารับของที่ผู้ตายทิ้งไว้ของลู่ติ้งหยวน ก็รอให้อัฐิถูกส่งกลับมาก่อนแล้วค่อยว่ากันก็ได้"
"เขาเป็นทหารของเกาะใต้ พิธีอำลาจะจัดขึ้นที่เกาะใต้ที่นี่อย่างเป็นเอกฉันท์"
ปู่ของลู่ได้ยินคำพูดของเขา ก็เงียบไปชั่วขณะอย่างเห็นได้ชัดที่ปลายสาย
เมื่อพูดอีกครั้ง กลับเอ่ยถึงอีกเรื่องหนึ่ง
"วันนี้ฉันโทรมา ไม่ใช่เพื่อหลานชายของฉันเอง แต่มีอีกเรื่องหนึ่งอยากจะปรึกษากับคุณ"
ผู้บัญชาการกองพลหลิวรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เขาเคยติดต่อกับเขตทหารเมืองหลวงน้อยมาก ยิ่งกับท่านแม่ทัพลู่ผู้นี้ด้วยแล้ว ไม่เคยพบหน้ากันเลยด้วยซ้ำ นอกเสียจากเรื่องที่เกี่ยวข้องกับลู่ติ้งหยวน แล้วเขาจะมีเรื่องอะไรมาหาเขาได้อีก?