สิ่งนี้ดูเหมือนจะมีฤทธิ์รบกวนสัญญาณได้งั้นหรือ?
เซี่ยหลีท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงและพิศวงของจ้าวเฉียง ก้มลงเก็บเศษอะลูมิเนียมที่เสียจนซ่อมไม่ได้บนพื้นอย่างเงียบๆ
พอเซี่ยหลีออกจากร้านรับซื้อของเก่า เธอก็อุ้มไม้อัดสีสันสดใสจำนวนหนึ่งกับอะลูมิเนียมเก่าอีกสองใบแนบอก
จ้าวเฉียงมองของในมือผู้บังคับหมวดของตัวเอง ทั้งคนรู้สึกหมดอาลัยตายอยาก ใกล้จะร้องไห้เพราะผู้บังคับหมวดของตัวเองแล้ว
เขานึกไม่ออกเลยว่าขยะจริงๆ พวกนี้จะไปเกี่ยวข้องอะไรกับสนามรบได้ ถึงทำให้ผู้บังคับหมวดของพวกเขาดีอกดีใจขนของพวกนี้ออกมา
ไม่น่าแปลกใจที่ความคิดของคนอัจฉริยะจะต่างจากคนธรรมดาอย่างเขา?
แม้จ้าวเฉียงจะไม่เข้าใจในใจ แต่พอถึงหน้าประตู เขาก็ยังว่าง่ายช่วยเซี่ยหลีชั่งน้ำหนักและจ่ายเงินให้กับของพวกนั้น
จนกระทั่งขึ้นรถ จ้าวเฉียงถึงได้มองของเหลือใช้ที่เซี่ยหลีวางไว้ที่เบาะหลังด้วยสีหน้าเหลือจะพูด แล้วเอ่ยถามขึ้นว่า “ผู้บังคับหมวด ขยะพวกนี้มันไปรบกวนขีปนาวุธได้จริงเหรอ?
แล้วถ้าผู้บังคับบัญชาถามขึ้นมา ผมจะตอบยังไงดี?”