นายทหารของหัวเซี่ยเคยบัญชาการรบมานับไม่ถ้วน มีประสบการณ์การคุมทัพอันหลักแหลม
เพื่อลงโทษกองทัพของสหรัฐฯ ให้ได้รับความเสียหายอย่างหนักที่สุด จึงหวังว่าผู้ที่ได้รับมอบหมายภารกิจจะยอมฟังคำสั่งของผู้บัญชาการฝ่ายหัวเซี่ยชั่วคราว
โดยมีเป้าหมายคือทำลายระบบยิงขีปนาวุธของฐานทัพทหารสหรัฐฯ ไปพร้อมกับช่วยเหลือผู้รอดชีวิตให้ได้มากที่สุด
เมื่อสงครามครั้งนี้จบลง ก็จะกลับไปเป็นแบบเดิม คนของลัทธิจะไม่ต้องฟังคำสั่งของคนหัวเซี่ยอีกต่อไป
คนพวกนี้ของเวียดนาม ก่อนจะพบกับเซี่ยหลี ยังเป็นเพียงชาวบ้านธรรมดา แถมยังเป็นชาวบ้านที่ถูกกดขี่ข่มเหงมาตลอด ไม่มีแม้แต่แรงจะต่อต้าน
พอเอ่ยถึงเรื่องความสามารถและประสบการณ์ในการบัญชาการ ย่อมไม่มีทางเทียบกับเหล่าทหารของหัวเซี่ยได้
เรื่องนี้ศิษย์ลัทธิทุกคนยอมรับในใจหมดแล้ว จึงไม่มีใครคัดค้านคำสั่งของเซี่ยหลีอีก
ทุกคนถูกแบ่งออกเป็น 4 กลุ่มอย่างรวดเร็ว มู่เค่อจิ้นนำคณะกรรมการหมู่บ้านหน่วยบุกหลัก 31,000 คน พร้อมปืนใหญ่และปืนใหญ่ดิน เคลื่อนเข้าใกล้กองพลที่ห้า
พวกเขาไม่สนใจความแม่นยำแม้แต่น้อย ซุ่มอยู่ในป่าตั้งแต่ไกล ๆ แล้วขว้างกระป๋องแก๊สร้อยกว่าใบเข้าใส่กองพลที่ห้าทันที
เสียง "บูมมมมม!!!" ดังกึกก้องสะเทือนฟ้า คลื่นระเบิดต่อเนื่องกันเป็นแนวยาว จนพื้นดินทั้งใบสั่นคลอนไปมา
เสียงสัญญาณเตือนของค่ายทหารสหรัฐฯ ดังขึ้นทันที มีคนตะโกนลั่น "ศัตรูบุก! ศัตรูบุก!!!!"
สงครามระหว่างสองฝ่ายปะทุขึ้นในทันที!
พอหน่วยบุกหลักเริ่มเปิดฉากโจมตี ผิงอิงจวิ้นก็รู้ทันทีว่าฝ่ายตนต้องลงมือแล้ว