หากชนกันโดยตรง แรงกระแทกของรถฝ่ายตรงข้ามอาจถูกกระจายออกไป แต่ถ้าใช้มุมหนึ่งของรถรับการโจมตีเต็มแรงของศัตรู
ผลที่จะเกิดขึ้นไม่ต้องคิดก็รู้ คนที่นั่งเบาะผู้โดยสารด้านหน้าไม่มีทางรอดเป็นแน่
แต่ทั้งนักขับและทหารหนุ่มที่นั่งเบาะผู้โดยสารในรถต่างไม่มีแววแม้แต่นิดเดียวที่จะถอย
ทุกคนปฏิบัติหน้าที่ตามระเบียบอย่างสงบ พร้อมรับความตายอย่างไม่สะทกสะท้าน
ในวินาทีชั่ววูบนั้นเอง เสียงของลู่ติ้งหยวนก็ดังแทรกออกมาจากเครื่องสื่อสารภายในรถ "หลบฉุกเฉินด่วน!!! รถหนึ่งเลี้ยวซ้าย รถสามเลี้ยวขวา รถห้ากับรถหกแยกไปสองฟาก!"
เมื่อได้รับคำสั่งจากลู่ติ้งหยวน คนขับรถหนึ่งที่วิ่งนำอยู่จึงบังคับพวงมาลัยหักไปทางซ้ายอย่างรุนแรง ทั้งคันพุ่งโค้งด้วยรัศมีที่แคบเหลือเชื่อ พร้อมเสียง "ฟิ้ว—!" หวีดผ่านไฟหน้าของรถคันตรงข้าม
"โครม—กรี๊ดกรี๊ดกรี๊ดกรี๊ด—!!!"
ผนังด้านขวาของรถหนึ่งเสียดแทรกผ่านไฟหน้าของรถดัดแปลงที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว
ส่วนไฟหน้าของรถดัดแปลงถูกชนจนยุบ
ส่วนผนังด้านขวาของรถหนึ่งถูกขูดเป็นรอยบุ๋มลึก 10 เซนติเมตร จากประตูหน้ายาวไปจนถึงท้ายรถ และยิ่งลึกขึ้นเรื่อย ๆ ช่วงท้ายสุดบุ๋มลึกถึง 20 เซนติเมตรเศษ
วินาทีที่รอดตายมาได้ ทุกคนในรถหนึ่งต่างปลดปล่อยลมหายใจ
ที่พุ่งเข้าปะทะกันหน้าตักต่อหน้าไม่ใช่เพราะพวกเขาไม่กลัวตาย แต่เพราะในใจมีความเชื่อที่สูงส่งกว่า ตอนนี้รอดมาได้ก็เต็มไปด้วยความโล่งอกและความหวาดผวาย้อนหลัง
ทหารหนุ่มที่นั่งเบาะผู้โดยสารถึงกับกอดปืนร้องไห้ออกมาเสียงดัง ไม่หยุดเช็ดน้ำตาลด้วยแขนเสื้อ
"ฮือฮือฮือฮือ! นายร้อย ผมไม่ตายแล้ว!"
……
รถสองที่เซี่ยหลีและพวกนั่งอยู่ก็พุ่งหักเลี้ยวขวาอย่างรุนแรงในจังหวะเดียวกับที่รถสามและรถสี่แยกหนีไปสองข้าง เพื่อหลบไปทางขวาอย่างรวดเร็ว