ตอนนี้ภายในกองทัพมิกส์วุ่นวายไม่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน สืบหาไปทั่วก็ไม่พบว่ามีสายลับแฝงตัวอยู่ที่ไหน
แต่ในเวลาเดียวกัน พวกเขาก็รู้ถึงการมีอยู่ของขีปนาวุธรบกวนรุ่นใหม่ที่หัวเซี่ยผลิตขึ้นมาได้ ภายในก็เกิดเสียงอึกทึกครึกโครมขึ้นอีกครั้ง
ส่วนทางฝั่งลู่ติ้งหยวน หลังจากผ่านการโจมตีทางอากาศด้วยขีปนาวุธ พื้นดินเต็มไปด้วยเศษสะเก็ดระเกะระกะ
ลู่ติ้งหยวนพาลูกน้องของตัวเอง ตลอดทางไม่ได้พูดคุยอะไรกับชาวบ้านธรรมดาของประเทศเวียดเลยสักนิด เงียบ ๆ ช่วยพวกเขาช่วยเหลือผู้รอดชีวิตที่ถูกทับอยู่ใต้ซากปรักหักพังออกมาทีละคน
ลู่ติ้งหยวนพาคนไปย้ายแผ่นกำแพงออก ช่วยคนข้างในออกมาได้แล้ว กำลังจะไปยังอีกจุดที่พังถล่ม ตอนนั้นเองก็รู้สึกว่าชายเสื้อถูกใครบางคนดึงไว้
แรงนั้นเบามาก ถ้าเป็นคนใจกว้างบางคนอาจจะไม่รู้สึกด้วยซ้ำ
เขาหันกลับไป สายตามองลงไปข้างล่าง
ก็เห็นเด็กผู้หญิงตัวแค่นั้นสูงแค่เอวของเขา ยกแก้วน้ำดินเผาที่เต็มไปด้วยน้ำใสสะอาดขึ้นสูงเหนือหัวทั้งสองมือ จ้องมองเขาอย่างเต็มไปด้วยความคาดหวัง
พูดด้วยภาษาท้องถิ่นของเวียดคำหนึ่งว่า "ดื่ม"
แม้ลู่ติ้งหยวนจะมาเวียดได้ไม่นาน ยังไม่คุ้นเคยกับภาษาของพวกเขา แต่ก็พอจะมองออกว่าการกระทำของเด็กผู้หญิงคนนี้หมายความว่าอะไร