หลีซิ่วลี่ถอนหายใจเบา ๆ ยื่นมือไปเสยผมที่ข้างขมับให้ลูกสาวตัวเองไปไว้หลังหูอย่างทะนุถนอม
"ชีวิตในหมู่บ้านทหารก็เป็นแบบนี้แหละ เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่ติดต่อกับใครเลยสักคน โดยเฉพาะเวลาที่เขามาหาเองที่บ้าน ถ้าไม่ทำแบบนี้ก็ต้องมีคนนินทาแน่ ๆ
แม่อยากคุยกับเธอก็มีบ้าง เป็นความคิดของคนที่ผ่านโลกมาแล้ว อยากให้ประสบการณ์กับภรรยาทหารรุ่นใหม่
การเป็นภรรยาทหารมันเหนื่อยมาก โดยเฉพาะในยุคที่มีสงครามแบบนี้
ก็ไม่ใช่แค่ว่าแม่ไม่อยากยุ่งกับเธอนะ
ถ้าไม่มีปัญหาก็ดี แต่ถ้ามีปัญหา เราคุยกับเธอไว้ก่อน ก็จะได้ป้องกันไว้ล่วงหน้า
สภาพครอบครัวเราในตอนนี้ วิธีที่ดีที่สุดคืออย่าไปทำให้ใครโกรธ แต่ก็อย่าสนิทกับใครมากเกินไปด้วย
แม่จะจัดการเรื่องพวกนี้เอง เธอไม่ต้องกังวล ทำในสิ่งที่เธออยากทำเถอะ"
หลีซิ่วลี่ถึงแม้จะไม่ใช่คนทำงานสายสืบ แต่ก็เป็นทหารเก่าและครอบครัวทหารเก่า
ผ่านเรื่องผ่านราวมามากมายขนาดนี้ รู้โดยสัญชาตญาณแล้วว่าจะรับมือกับความสัมพันธ์ดีหรือร้ายจากคนนอกยังไง
สถานการณ์จริงของลูกสาวในตอนนี้ ไม่ได้ดีไปกว่าตอนที่เหล่าเซี่ยถูกส่งตัวลงไปก่อนหน้านี้เลยแม้แต่น้อย ในฐานะแม่ เธอจะช่วยประสานให้ได้ก็จะทำให้หมด
เซี่ยหลีเห็นว่าหลีซิ่วลี่รู้ดีอยู่แก่ใจแล้ว ก็ไม่พูดอะไรเพิ่ม