“ดัง——!”
“ดัง——!”
“ดัง——!”
“ดัง——!”
ทั้งวันนี้ เสียงปืนใหญ่ “บึ่ม บึ่ม บึ่ม บึ่ม บึ่ม——!” ดังก้องต่อเนื่องไม่เว้นช่องว่างไปทั่วทั้งชายแดนภาคตะวันตกเฉียงใต้
พื้นที่ที่อยู่ใกล้พอสมควร ไม่ว่าจะเป็นจุดยิงหรือจุดกระทบ พื้นดินสั่นสะเทือนไม่หยุด
นักวิจัยที่ร่างกายบอบบางถูกส่งกลับไปยังที่ปลอดภัยตั้งแต่กลางคันการทดสอบยิงรอบแรก เพื่อไม่ให้ร่างกายอ่อนแอของพวกเขาได้รับความเสียหายแม้แต่นิดเดียว
ส่วนเซี่ยหลี ลู่ติ้งหยวน และหลี่ชิ่งหนานกับเพื่อนอีกไม่กี่คน อยู่ที่สถานที่จริงนานกว่าหน่อย แต่ก็ออกจากเขตทดสอบยิงไปตั้งแต่กลางคันเช่นกัน
ไม่ใช่แค่พวกเขา เพราะกระสุนปืนใหญ่กว่า 200 นัดที่ยิงออกไปนั้นสร้างภาระให้ร่างกายมนุษย์มหาศาล แม้แต่พลปืนก็ย้ายเวียนกันมาถึงสามรอบ
โชคดีที่ภาคตะวันตกเฉียงใต้ดินแดนกว้างใหญ่ผู้คนน้อย จุดทดสอบยิงที่ผู้อำนวยการเซี่ยหามาคือที่ห่างไกลรกร้างไร้ผู้คน จึงไม่ได้สร้างผลกระทบใหญ่หลวงให้ประชาชนธรรมดา
ต่างจากการที่ปืนอยู่ในเขตไร้ผู้คนภายในประเทศ ซึ่งนอกจากกระทบนักวิจัยอย่างเซี่ยหลีและพวก ทหารรักษาความปลอดภัยและทหารประจำปืนอย่างหนักแล้ว แทบไม่กระทบชาวบ้านธรรมดาเท่าไร
แต่การทดสอบยิงครั้งนี้สร้างผลกระทบต่อประเทศเพื่อนบ้านและประเทศที่มีดาวเทียวกับสายสืบนั้น เรียกได้ว่ามหาศาล แม้จะกล่าวได้ว่าสร้างความตระหนกขึ้นมากพอสมควรแล้ว
ประเทศที่อยู่ใกล้สักหน่อย รู้ว่าฝ่ายหัวเซี่ยนี่คือคิดค้นอาวุธใหม่ออกมา และแค่ทดสอบยิงปืนเท่านั้น ใจหนึ่งก็หวาดกลัวการถือกำเนิดของอาวุธชนิดใหม่นี้ แต่เพราะไม่ได้โดนตัวเอง ความตระหนกจึงแฝงความใจเย็นแบบ “ดูสถานการณ์ก่อน” อยู่ด้วย
ส่วนประเทศที่อยู่ห่างออกไป ประเทศที่มีระบบดาวเทียมมองเห็นว่าฝ่ายหัวเซี่ยกำลังทำอะไรก็ยังดี อย่างน้อยก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
แต่ประเทศที่มีแต่สายลับที่ฝังตัวอยู่ฝ่ายหัวเซี่ยคอยส่งข้อมูลที่ไม่ค่อยเพียงพอให้ รู้เพียงเศษเสี้ยวข่าวสาร แต่ไร้ทางอนุมานทั้งหมดของเรื่องได้ครบถ้วน