ท่ามกลางเสียงกรีดร้องฆ่าฟันและฝนกระสุนปืนนับไม่ถ้วน เสียงปืนสไนเปอร์นัดนั้นจริง ๆ แล้วไม่ได้ดังนัก ยังซ่อนอยู่ท่ามกลางเสียงอึกทึกวุ่นวายเหล่านั้นได้อย่างดี จนคนทั่วไปแทบไม่อาจแยกแยะให้ออก
แต่เซี่ยหลีไม่เพียงมีประสาทสัมผัสทั้งห้าที่แหลมคมเป็นพิเศษ นางยังไวต่อสายตาของผู้อื่นที่ตกมาบนตัวนางอีกด้วย
โดยเฉพาะเมื่อสายตานั้นแฝงความตั้งใจจะฆ่า
ก่อนเสียงของหลิวหัวเฉิงจะดังออกมาจากวิทยุสื่อสารเสียอีก ร่างของเซี่ยหลีก็ขยับไปแล้ว นางโค้งตัวถอยหลัง ท่วงท่าโค้งงอเป็นมุม 45 องศาในชั่วพริบตา ดูแปลกตาอย่างประหลาด
"เปรี้ยง!"
พื้นดินสีเหลืองอ่อนถูกยิงเป็นหลุมเล็ก ๆ ในทันที เศษดินกระเด็นรี่ไป ที่เหลือก็มีเพียงหลุมลึกหนึ่งเดียว
ใบหน้าของเซี่ยหลีมืดครึ้มทันที นางหันศีรษะหวือ มองไปยังทิศทางของพนักงานยิงปืน
เห็นชายที่นางเคยเห็นในกล้องวงจรปิด — คนที่ถือกล้องส่องทางไกลและน่าจะเป็นผู้บังคับบัญชา — ตอนนี้ยืนอยู่หลังหน้าต่างของตึกหลังหนึ่ง ปืนในมือ แล้วหันหลังวิ่งหนีไป