เซี่ยหลีเห็นพ่อตัวเองฟื้นขึ้นมาแล้ว อารมณ์ก็พลุ่งพล่านขึ้นมาทันที เธอไม่ลังเลแม้แต่น้อย ลุกขึ้นยืน แล้วก้าวยาว ๆ หนึ่งก้าวตรงไปหาเจ้าหน้าที่กระทรวงการต่างประเทศวัยหนุ่มที่หน้าซีดเผือดอยู่ตรงหน้า ท่ามกลางสีหน้าที่เปลี่ยนจากตกตะลึงเป็นหวาดกลัวค่อย ๆ เปลี่ยนไป เธอยกมือขึ้นคว้าชายเสื้อที่หน้าอกของอีกฝ่าย แล้วลากตัวเขาออกไปข้างนอกโดยตรง
ความดุร้ายขนาดนี้ ตอนเธออยู่สมรภูมิจับพวกอเมริกันก็แค่นี้แหละ
ทิ้งไว้เพียงประโยคเดียว: "แกอยู่เฝ้าพ่อตรงนี้ ใครกล้าพูดจาไร้สาระอีก ก็จัดการมันให้แหลกไปเลย! ถ้าใครปากมากจริง ๆ ก็ลากเซี่ยหงฉีออกมาฟาดหน้ามันไปเลย ให้มันได้รู้ว่ามีเรื่องค้างคากับเซี่ยหงฉี ไปคุยกันที่ใต้ดินเถอะ!"
ทุกคนที่อยู่ตรงนั้น: ...คุณอาจจะอยากพูดว่า ถ้าใครปากมากอีก ก็ให้ไปตายซะเลยใช่ไหม?
เซี่ยเจี้ยนกั๋วเห็นท่าทีเธอแบบนั้นก็เริ่มร้อนใจขึ้นมาทันที
แต่ยังไม่ทันที่เซี่ยเจี้ยนกั๋วจะเอ่ยปาก ลู่ติ้งหยวนก็รีบปลอบขึ้นมา: "พ่อครับ เซี่ยหลีเขารู้ขอบเขตอยู่ ตั้งหลายคนขนาดนี้ เธอไม่ทำให้มีเรื่องคารมเป็นเรื่องเป็นราวหรอก"