ลู่ติ้งหยวนกับเซี่ยหลีต้องออกจากบ้านตั้งแต่ฟ้ายังไม่สางในเช้าวันนี้ ทั้งที่ความจริงถ้าเดินทางตอนนี้อีกไม่กี่ชั่วโมงก็ถึงแล้ว
แต่แม้เขาจะเชื่อว่าหัวหน้ากลุ่มสืบสวนไม่มีปัญหา ก็ไม่กล้าเผยข้อมูลการเดินทางของทั้งสองคน
ไม่เช่นนั้นพอข่าวรั่วไหลออกไป ภรรยาของเขาอาจจะถูกลอบทำร้ายอีกครั้ง
เรื่องเครื่องบินตกน่ะไม่ใช่เรื่องล้อเล่น
ปลายสาย หัวหน้ากลุ่มสืบสวนถอดใจยาว
"ได้ ฝั่งฉันจะจัดการทันที ฝั่งคุณกลับมาแล้วรีบติดต่อฉันด้วย"
เดิมทีเขาคิดว่าผู้บัญชาการกองทัพเหรินกำลังจะเกษียณ ถ้าไม่สามารถจับคนคนนี้เข้ากรงก่อนวันเกษียณ ให้เขาได้เกษียณอย่างสงบสุขพร้อมเกียรติสูงสุดก็เจ็บปวดใจพออยู่แล้ว แต่ไม่คิดว่าตอนนี้จะมีเรื่องให้เจ็บปวดใจยิ่งกว่าเดิมอีก
พวกคนเวียดนามนี่เนี่ย ทำไมต้องมาสร้างเรื่องช่วงเวลาแบบนี้ด้วยนะ!
ในกองทัพตอนนี้ทั้งผู้พันและรองผู้พันต่างไม่อยู่ อำนาจของคนอื่นก็ไม่เพียงพอ ตอนนี้คนที่ยังตัดสินใจได้จริง ๆ กลับเหลือแค่อดีตผู้พันเพียงคนเดียว
ถ้าปล่อยให้ผู้บัญชาการกองทัพเหรินสร้างเรื่องอะไรขึ้นมาแถวชายแดน จนกระทบความมั่นคงของฝั่งหัวเซี่ย พวกเขาเหล่าผู้สืบสวนตายหมื่นครั้งก็ไม่พอรับผิด
บอกดิว่า ตำแหน่งผู้พันที่สูงขนาดนั้น ตอนยังรบในสมรภูมิก็สร้างคุณความดีมานับไม่ถ้วน ทำไมกลับหัวโขนถึงกับก่อความผิดพลาดมากมายขนาดนี้?
หัวหน้ากลุ่มสืบสวนวางหูโทรศัพท์ลงแล้วรีบหาทางติดต่อผู้การเจิ้งทันที
พอติดต่อคนเสร็จ เขาคิดไปคิดมาก็ตัดสินใจว่าควรยื่นรายงานต่อผู้บังคับบัญชาข้างบนก่อน
ถ้าจับตัวคนนี้ขังไว้ได้ทันที หรือไม่ก็ให้ข้างบนส่งคนมารับช่วงภารกิจนำทีมของผู้บัญชาการกองทัพเหริน เรื่องนี้ก็ยังมีทางเลือกที่จะไม่บานปลายไปในทิศทางที่แย่กว่านั้น